usapang kapatid

im back! habang tinatype ko ito ay gumuguhit ang kidlat sa labas ng library. ilang minuto na lang ay magsisimula na ang aking klase sa art appreciation at umuulan pa sa labas. well isa lang masasabi ko... tse. late din naman si sir if i know kaya might as well magpost na lang ako rito sa aking blog. so ang aking topic ay tungkol sa aking mga kapatid. sibling ek ek. bihira ko lang silang mapagusapan sa aking mga friends kasi hindi naman ako close sa aking mga kapatid. kahit close ka sa mga friends mo, mas pipiliin mo pa rin daw syempre mga kapatid mo in times of trouble... dahil lang iyon syempre sa blood. hindi nga kayo close pero syempre sa heirarchy of society mas matimbang pa rin dapat mga kapatid mo. hindi ko nga nararamdaman yung kapatid bond thing eh... awkward nga pag minsan umuuwi ako sa cabanatuan city... sasabihin natin na kahit anong mangyari love natin sila. di ba?

kung tutuusin ewan ko. masasabi kong sa mga close friends ko ay higit pa sa kapatid ang turing ko sa kanila, pero isnt it ironic? hindi ko nga alam yung feeling na higit pa sa kapatid pero yun ang turing ko sa mga close friend ko... hmmm... ang galing din no? curious lang ako.. bakit kaya hindi yung friends na lang natin ang naging kapatid natin kasi mas tugma yung mga hilig nila at ugali sa atin?... bakit kaya tayo hindi binigyan ng mga kapatid na kaparehas natin ng gusto? kasi napapansin ko na parang ang magkakapatid ay mga complete opposites. disclaimer lang, hindi naman sa ayoko sa mga kapatid ko no? pero para lang magkaroon ng diskusyon sa isipan... bakit nga ba hindi na lang ibigay na kapatid sa atin ay yung mga close friends na lang natin?

***

anyway i want you to meet my kapatids. ako nga pala ang pangalawa sa aming apat. actually tatlo na lang kami kasi namatay yung pinakabunsong lalaki paglabas niya sa sinapupunan ni inay. so meet my siblings na talagang we are complete opposites!

my rakista kuya. heavy metal bands ang tumutugtog sa room namin. pagpasok mo sa aming kuwarto parang wala siyang kashare na "dalaga" kasi mga rock band posters ang nakasabit sa mga dingding. as in unang tingin mo pa lang sa kaniya... rakista! long hair, black effect at may banda pa si kuya... at may cute na member.. hihi. (ito yung bumababa ako para kunyari kumuha ng pandesal pero titignan ko lang pala si cute kabanda. wahaha) si kuya ang vocalist. grabe singer hano? ako wag na akong pakantahin baka maisipan ni god na tapusin na ang mundo.hehe. yung gf niya mas bata pa sa akin! (uhmm ex na ata niya ngayon yun) at dahil schoolmate kami ni ex-gf niya noong high school, ewan ko lang kung kinukuwento niya ang mga kalandian ko kay kuya! haha. magaling magdrawing si kuya. fine arts ang gustong course kaso pinilit ni mama na magarchitecture na lang. graduate na siya sa kursong hindi niya gusto. ayun... then sinilang na ang reyna ng aming angkan...

ako na! aba aba! matagal ko ring nalasap ang pagiging bunso ha? mga pitong taon yata at nako awayan galore talaga kami ni kuya dati. kasi alam niya na may potential akong maging dalaga kaya ayaw niya!protective? tse. haha. share kami ng room ni kuya sa bahay namin sa province. well mapapansin mo ang aking bed kasi in all fairness pagirl! haha. kasi basta. alam kong bed iyon ng mga babaeng teeny bopper. haha. may bookshelf na nakakabit sa bed kaya wagi! andun mga charmed book collection ko, yung comix na witch na dati kong kinokolekta, mga goosebumps, books na nabili sa booksale at mga librong hiniram ko at di na sinauli. haha. kaloka minsan pag andun ako tuliro ang ears ko sa mga rock music ni kuya.. siya naman sa gabi tuliro ang mata dahil hindi ko pa pinapatay ang ilaw dahil ako'y nagbabasa. wahaha. gantihan? well tapos na awayan days namin ni kuya. please matatanda na kami at siguro natatanggap na niya ng unti-unti na dalawa ang kapatid niyang babae. haha. uhmm pinakanakakatouch na ginawa niya? alam kasi ni kuya na mahilig akong magsulat... noong last sembreak naalala ko pinapasulat niya ako ng tula... at alam kong gagawin niya iyong kanta... oh di ba? pang-mmk? hehe. hindi naman natuloy yung pagsulat ko. ewan ko ba kung anong nangyari... then finally...

the kikay bunso! antaray ng ate mo... siya ang bunso at only-girl pa ang drama kaya medyo pampered!(not really! wahaha.) nako too bad kay ate dahil siya lang nakatikim ng public school noong grade school siya. binebengga ko siya dahil don. ang mean ko. haha. well ngayong high school na siya, nasa private na siya, hindi nga lang sa school namin ni kuya dati. kaya binengga ko na naman siya dahil don. haha. aba dati madalas din kaming mag-away nito.. nasabi tuloy ni ama, paglaki daw ng kapatid kong bunso magsasabunutan na lang kami. haha. infairness kay ate mo keri niyang kumanta at sumayaw! na parehas na hindi ko kaya. ngar. well infairness again dahil class president siya ngayon. oh di ba? nagmamaganda. haha. well tapos na rin awayan days namin. siguro inaabangan na lang niya na kulutin ko ang kaniyang buhok. haha. pitong taon ang agwat namin eh.. well siguro mas masaya ang buhay kung nabuhay ang pinakabunso naming kapatid. at least para na rin siyang may kakambal.

hmm.. hindi ko man naipapakita sa kanila... syempre ispesyal ang aking pagmamahal sa kanila. hindi siguro nila alam iyon.. sa gitna ng awayan namin dati ni kuya dahil sa aking gender issue at sa kabila ng age gap ko at ng aking sistah, namamagitan pa rin sa amin ang iisang dugo. magkapatid kami at hindi man namin iparamdam sa isa't-isa, we know we love each other! naman sa post! after the encyclopedia level, soap opera-ish naman! haha

p.s.
aminin niyo balanse ang pamilya namin... nanay and tatay then ang mga anak: lalaki next is in-between then babae... ahihi