post apocalyptic manila

maganda ang tama ng araw sa mga nagtatayugang gusali.

mga gusaling walang masyadong laman. 

gaya ng malawak na EDSA, na wala ni anino ng mga sasakyang bumubuhay dito. 

tahimik. bihirang masilayan ang mga bulubundukin ng rizal mula sa metro manila. 

sabi nila, the world is healing.

pero ang totoo, isang pandemiya ang dumadaluyong sa lungsod.

isang pandemiyang pinartneran pa ng mas malalang virus - inutil na gobyerno.

sa isang iglap, nagbago ang buhay nating lahat.

nagsara ang ating mundo.

ang maingay na maynila, nabalot ng katahimikan, maliban sa mga ospital na napuno ng singhap ng kamatayan. 

katapusan na nga ng mundo, hindi pa mayakap ang mga katawan ng yumao. 

***

after a year, buhay na buhay pa rin ang sakit. lumalakas. 

mabuti may bakuna na. 

inutil pa rin si duterte. 

unti-unting nagbabalik ang ingay ng maynila. may mga nakakalimot dahil nabakunahan na. 

pero nandito na ang mas nakakahawang variant na pumatay ng libo sa india. 

inutil pa rin si duterte.

walang trabaho ang mga tao, bagsak ang ekonomiya, walang mapanghawakan sa mga parating na bukas.

sa apocalyptic manila, hindi ang mga bangkay ang zombie, kundi ang mga dds troll na hanggang ngayon bulag pa rin sa kapabayaan ng kanilang poon. 

mga tusta ang kanilang utak, saradong mga isip, pinapatay ang lasog na ngang kaluluwa ng bayan. 

sana may bakuna rin para sa kanilang mga bulag. 

***

kahit nakuha ko na ang second dose ng aking bakuna, alam kong bago na ang mundo. hindi pa rin pwedeng makampante. 

hindi pa nasusugpo ang virus. 

tila walang kasiguraduhan ang bukas. 

wala tayong ibang kakapitan kundi ang ating pagtindig.

illustration by tarantadong kalbo.

the biggest loser

"are you ready?"

her mom, a showbiz royalty, asked her.
she's looking regal in her simple white long sleeves.
she just nods, they exchanged nervous smiles.

alam niya pagharap niya sa libo libong taga-suporta magbabago na ang buhay niya.
she's hopeful, kinda optimistic about this country.

her heart beats, fast like the beads of the falling rain that flooded the metro,  sending chaos and traffic in the big city. paralyzing the urban jungle, her future problem. she knows in her heart that she can -- she will win this.

sabi niya susundan lang daw niya ang ginawa ng ama. ang kaniyang amang action star. ang kaniyang amang tumatambling, a swashbuckling leading man of many movies shooting goons with thick black mustaches.

maybe she wants to be an actress.
the country is her big cinema -- us, her audience, yapping and clapping as she acts, dances and sings.
but we see those thin strings.

in her arms, in her feet, even sa kaniyang eyelids -- one yank, her eyes seem amazed. may string din sa gilid ng bibig, bawat buka ng bunganga may humihila ng maninipis na sinulid, ngingiti, tatawa, lulungkot. mahahaba, maninipis na puting sinulid, sa bawat daliri ng kamay, ng paa, sa tiyan, animo'y pati ang mga hibla ng buhok, may putong sinulid.

susundan natin, susundan natin, susundan natin, hawak ng isang lalaki -- matagal na niyang pangarap ito pero alam niyang hindi siya mananalo.

kaya pumayag din si babae magpakabit ng sinulid. sa lahat ng bahagi ng kaniyang katawan.
hindi natin alam kung sa bawat kumpas ng kamay ni lalaki ay susunod siya.

susundan daw ang yapak ng ama.
she has to win.
you have to win.
sabi pa ng lalaki.

***

"hindi ka na mananalo pa." sabi ng manghuhula sa kaniya.
madilim, hindi natin makita ang kaniyang kausap.
"tang ina. hindi totoo ang sinabi mo. gusto mong matulog sa labas ng condo mo sa makati?"

...

"bumaba ka sa survey kasi." 

"tang inang survey. tang inang mga estudyante. tang inang mga pilipino. kapag nanalo ako makikita nila."

"sabi ng baraha wala ka nang pag-asa..."

"tang ina ang mga baraha mo. kaya kong manalo, makikita mo."

...

"nilabas na nila ang ad ko. maaawa sila sa'kin. madali namang bilugin ang kanilang ulo."

"pero wag kang umasa kaibigan --"

isang malutong na sampal ang aalingawngaw sa gabi.

"sasabihin mo bang mananalo ako o pasasabugin ko ang ulo mo?"

...

"sagot!"

"mananalo kayo...."

"magunaw man ang mundo, mananalo ako."

sa kadiliman ng gabi, lumabas siya sa bahay ng manghuhula.
tila kakambal siya ng anino, pero maaninag natin ang kaniyang mga mata -- puno ng pangamba at takot.

mananalo pa ba siya?
kasing dilim ng kaniyang puso ang gabi.

***

puno ang agam agam ang mukha ng lalaki habang sinusuot ang kaniyang dilaw na polo shirt.

"ikaw naman ang ieenderso niya, don't you worry."

"alam ko." sagot niya.

"so quit worrying." she said, in her usual bossy tone, as if she's in her office again. "yellow suits you."

he smiles faintly. "bayad utang yun."

"right. dapat lang. for your sacrifice six years ago." she said sternly. siya ang namili ng isusuot ng kaniyang asawa, she combs his hair lovingly.

makikita na ang puti nitong buhok, siguro dahil sa samu't-saring kunsumisyon.

"pano pag di ako manalo?" may pag-aalinlangan sa boses niya.

"yes you will. do you think that ambitious woman will take the cake? after that fiasco with that cult? i dont think so." 

"still may chance."

"im sure makakahabol ka after ka niyang i-proclaim. his reputation will rub on you."

"you think?"

she nods. kumbinsido sa asawa.

"what if i fail?"

"wag mo kasing isiping matatalo ka."

"hindi naman ako natatakot matalo. natatakot ako na madisappoint siya sa'kin."

...

"after all these years... sana manalo ako. that way he might love me back."

matatahimik lang si misis. lahat ng pagpapakitang tao niya, para sa ibang tao, alam niya yun sa kasal pa lang. para sa pangulo. kaya pumapalpak kasi sa takot na madisappoint ang presidente. pero sa lahat ng kapalpakang yun, hindi siya pinagalitan dahil lang sa sakripisyo niyang ginawa anim na taon ang nakararaan.

makuha man niya ang kaniyang enderso, pero hindi ang kaniyang pagmamahal.

***

bakit sa lahat nang ito, tayo ang talo?










napanood mo na ba ang heneral luna?
hindi ba? ay ano ba yan. baka makatulong itong link para manood ka.

penis monologues

i hated it when people ask dick pics on grindr.

so i send them my poser dick pic.

lol.

yeah i know. what a dick move right? 

***

medyo tmi yun.
too much info. 

so moving on...

i still blush when i say titi in real life. pero slight na lang. haha there was a time na i can't say it out loud pa nga. penis sounded better. i'd rather say puke hundred times than titi. i dunno. 

why say it if you can just lick and put it in your mouth right?

charot lang. haha ang bastos nampota. lol

***

bakit nga ba ang bakla nagulat 'ay puke' ang isinisigaw at hindi 'ay titi'?

***

bootot, pitoy mga slang ng penis sa ilonggo. 

wala lang pinush ko yan para masabi na sa ilo-ilo city at guimaras ako nagholy week with my friend and workmate. haha ang daming poging ilonggo ah. 

kinilig ang bootot ko. charot. hihi

***

nagteam building kami nung monday sa beach sa batangas.

may activity na isalang daw ang best member sa team, aba ako pinush ng mga team mates ko. e di ako na magaling. haha 

beauty pageant pala. shet.

honestly hindi ako comfortable if ever alam kong ganun ang gagawin, hindi ako magvovolunteer. so since andun na, para sa team at syempre para sa spirit of fun, ginawa ko na rin.

guess what? fourth runner up lang ako. haha

natalo ako ng dalawang straight (beki ang nanalo ng korona).  shet. 

napush ko pa naman ang opening intro ko, "mga mahal kong kandidata, hanap kayo nang hanap ng korona, nasa ulo ko lang pala..." booom nawaley ako sa q and a! haha

pota. napressure ako kasi ako ang una.

ang pakulo, may ipapakitang pichur tas kukuda ka. 

ang pic na napunta sa'kin about idea.

so sabi ko... "ang idea ay kung saan tayo nagsisimula....."

fuck.

natigil ako.

fuck.

as in namental block ako. haha shet expectorant siguro sila na makakasagot ako ng bongga kasi well writer ako at bading pa at the same time. 

but no.

na-pa thank you na lang ako. haha

shet. simula nun alam kong fourth runner up na ako. haha
nahiya ako sa team mates ko. hahahaha

so hindi ko na ibabash ang mga beauty contestant na nawawaley sa q and a bilang i know the feeling na. hahaha

***

so dahil hindi ko matanggap kuya april boy ang pagkatalo sa straight naglasing ako. charot. haha syempre after ng ganap may jinuman. 

hindi ako palainom, pero dahil sa pakikisama syempre tutungga ka or something. haha

ang kanto lang ng pagtungga. 

it was an interesting night actually.

an awkward pa-virgin kiss (nakakaguilty to though  dahil sa dare at wala sa ulirat yung isa lol) and an action packed chase scene sa beach.

the point is, ang lahat ay nang dahil lang sa call of etits.

***

nung laban ni pacquiao sabi ng mga netizens walang balls si mayweather dahil sa kaniyang fighting style. hindi ako nanood actually. so i dunno. apparently takbo siya nang takbo.

dahil dito he was tagged as #gayweather.

bakit pag duwag at walang balls bakla agad? 

excuse me. 

oo marahil may duwag na bakla pero it's wrong na ipush ang kabaklaan sa taong nambubugbog ng asawa at umuurong sa kanyang laban.

karamihan sa mga baklang kakilala ko mas may balls pa kaysa sa mga tunay na lalaki.

hindi biro ang buhay ng mga beki.

ang kakaibang pakiramdam na nilalabanan mo, ang kalabang lipunan, ang moralidad...

ang paglabas lang sa kloseta ay isang anyo ng kakaibang katapangan.

***

does size matter to me?

not really, actually.

i like kissing more so...

***

recently, mary jane veloso's case hogged the headlines. naligtas siya sa kaniyang pending doom.

but then filipinos reacted when her mother uttered her issues about the government na hindi sila tinulungan.

ewan ko lang. at first naloka ako at naisip ko walang utang na loob but naisip ko, ano nga bang alam ko sa kanilang plight? 

but what bothered me is what if nagamit din siya ng ibang tao for their own personal agenda? siguro hindi naman.

hay wala ng mas nakakaloka pa kundi ang mabrainwash ka sa bagay na di mo pinaniwalaan, principles are like dicks na hindi mo basta basta ipapasubo na lang sa iba di ba? 

though hindi naman siguro. may sariling isip naman ang mga veloso. 

yeah this is just me and my trust issues. lol

***

...okay what a random post.

replay

press play.

then rewind.

nine months ago may isang lalaking umakyat sa isang shalang condo, may dalang foods.
nabugbog si kuya ng ilang mga kalalakihan.

ang sinabing kakirihan niya, humihingi ng hustisya dahil na-rape.
maraming nakisimpatiya sa lalaki dahil binugbog siya at binabaliktad.

pero may sumisigaw pa rin na buti nga sa kaniya kasi two timer siya.
may karelasyon siya.

karelasyon na maaring ang tunay na biktima.
ngunit mas nanaig ang sigaw ng humihingi ng hustisya kakampi ng lalaki.

dapat mabigyan ng katarungan ang kaniyang sinapit na pambubugbog...
pambababoy... panlalamang...

kahit na lahat naman sila ay putikan ang mga kamay.

press pause.

then forward.

ngayong buwan, usap-usapan ang pagpatay sa isang babae --
pero sigaw nila binabae? lalaking bihis babae? 
lahat sila nalilito kung ano ang itatawag sa kaniya. bakla? babae? lalaki? 
hindi nila nirespeto ang piniling katauhan nito.

-- ang itatawag ko sa kaniya ay isang babae,
isang babaeng nadawit sa isang kuwentong tila narinig ko na.

may isang babae naman ang pumunta sa isang motel kasama naman ang isang kano.
hindi condo. walang dalang foods pero parehas ang pakay.

isang gabi ng paglalaro ng apoy.

gaya sa naunang kuwento, may sabit naman ang babae.
ngunit hindi gaya sa unang kuwento, parang mas malakas ang sigaw ng mga taong tumutuligsa sa kaniya imbis na kumakampi.

dapat lang daw sa kaniya yun.
malandi raw kasi siya.
manloloko.
binabae.
salot.

dapat lang daw siyang mamatay.

parehas lang ang kuwento ng lalaki.
ang kaibahan lang pangit ang kaniyang ending at parang kaunti lang ang kaniyang karamay.

pero bakit mas kaunti ang simpatya ng babaeng napatay sa lalaking nabugbog?
na kung tutuusin mas grabe ang sinapit niya sa kamay pa ng isang dayong pumatay sa kaniya --

press stop.

then play.

then rewind.

ilang beses nang nanalo ang mga hunghang sa gobyerno.
mga kurakot.

mga kriminal na walang takot magnakaw.
mga tarantadong abusado.

jueteng lord pero muntik muling manalo.

isang ngiti, kamay, himas sa likod, madali silang maluluklok, makakalimutan ang lahat.
mabubura ang basura nilang nakaraan.

press pause.

then forward.

lumang kuwento ng panlalamang.
nakikita natin sa telebisyon ang hektaryang lupain.
magarang pamumuhay. lantarang panggagago sa bayan.

alam natin ang kanilang mga pangalan.

press pause.

then forward.

mga pangalang lilitaw na naman sa balota..

...at muli na namang iproproklama sa pwesto

press stop.

hanggang kailan matutong pindutin ang stop button?



nabubuhay tayo sa mga sari-saring replays.