carpe noctem

manananggal sa bintana

mahina ang hum ng tv habang sinasabayan ito ng mga kokak ng mga palaka sa tag-ulan. malalim na ang gabi at nalulunod na ang karamihan sa kanilang mga panaginip. nakatutok pa rin ako sa telebisyon, magigising si inay. tila binangungot ako habang nagising.

"may pasok ka pa bukas! patayin mo na yan!" bulyaw ni ina.

wala akong magawa kundi pindutin ang power button. pag-akyat ko sa kuwarto namin ni kuya na dadatnan ko na siyang tulog sa kaniyang kama. mahihiga ako sa aking bed, mapapatingin sa bintana, pagmamasdan ang ilaw ng poste sa labas. nakadilat lang ako. naglalaro ang isip. hanggang sa makatulog ako at mapanaginipan ang isang manananggal na nagpupumilit pumasok sa bintanang aking minamasdan.

uwing pokpok

high school, parang kasalanan sa akin ang umuwi ng bahay ng may araw. siguro ilang beses kong pinag-alala ang aking nanay dahil lagi akong late umuwi. pati mga magulang ng mga kabarkada ko naloloka dahil kung tumambay ako sa kanila hanggang madaling araw na. gusto ko pag uwi ko tulog na ang lahat. ako na lang ang gising.

pag-uwi ko hindi pa ako matututulog. magbabasa pa ako ng w.i.t.c.h. o ng goosebumps or charmed. musika sa akin ang huni ng mga kuliglig o ng mga butiki sa gabi. tahimik. may panaka-nakang tricycle na humaharurot sa kalsada. pakiramdam ko ako ang buwan... o kaya'y isang bituing walang ningning. chos.

kalayaan

pagsapit ng college, sa maynila na ako nag-aral. mas naging malaya na akong umuwi ng madaling araw. naranasan ko ring manirahang mag-isa kaya mas lalo kong naeenjoy ang mga gabing ako lang mag-isa kapiling ang mga paborito kong midnight snack na cup noodles or mga tinapay na binili mula sa panederya sa kanto.

medyo natakot din ako nung una, kasi naman sa probinsya kapag nanonood ka ng balita ang laman mga krimen at holdapan sa kamaynilaan ang nagaganap. well well eventually mas nanaig pa rin ang pagmamahal ko sa gabi. mas gusto kong maglakad sa kalsada na puno ng maliliwanag na poste. makasalubong ang mga puta o mga adik. o dili kaya'y mga call center agent na papasok palang.

naranasan kong mapagsarhan ng gate. at makagilitan ng mga tiyahin ko dito.

pero nanay ko nga hindi ako napigilan maglamyerda sa gabi, sila pa kaya? hehe. nagpatuloy ako sa aking affair with the night. pakiramdam ko aking kapatid ang buwan at ang mga bituin.

in love with midnight

siguro tumingkad ang fascination ko sa gabi dahil sa hilig ko sa supernatural lalo na nung bata ako. mas night person kasi ako at mas gumagana ang isip ko kapag gabi. kaya ayan baliktad na tuloy ang mundo ko. gising sa gabi, borlog sa umaga. unless may meeting. lol. bampira na ang peg. iniisip ko nga baka laos ang pagigym kung late naman matulog kaso nakakakuha naman ako ng hustong tulog so baka achib naman. hehe

i love the feeling of mystery pag gabi. ang sexiness na pwedeng mangyari sa dilim. ang power ng buwan at ang mga kahilingang naiipon sa gabi. haunting. magical. whimsical. parang posibleng mangyari lahat pagsapit ng dilim. it's naughty. it's not boring. minsan iniisip ko, parang ako lang ang gabi... maraming tinatago, maraming kinukubli...

nagpatattoo ako last year! :p