line to heaven

Dear God,

Kailan ba tayo nag-usap ng masinsinan? As in yung ganitong levels. Miss mo na ba ako? Ikaw ha pumaparaan kung paano ako kalabitin. Chos. Haha. Anyway highway, I like to believe we have this special relationship. Haha. Pinalaki akong  Katoliko kaya napagdaanan ko rin ang magsimba tuwing linggo, hindi maligo tuwing Mahal na Araw at ang kuwestiyunin ang sarili ko dahil isa akong bakla at labag iyon sa utos mo. Pero malaki na ako. Tumigil na kami sa pagsisimba tuwing Linggo. Naliligo na ako tuwing Mahal na Araw at alam kong hindi ka naman talaga namamatay kapag Biyernes Santo at hindi rin December 25 ang birthday mo. Okay lang naman. Paborito ko ang mga araw bago mag-Pasko. At higit sa lahat isa na akong NPC.

Non-practicing Catholic.

Narealize ko kasi bakit ako magsisimba sa isang institusyong naniniwalang masusunog ang kaluluwa ko sa impiyerno? Nakakaloka di ba Lord? Pero huwag kayong mag-alala sa kabila ng pagtalikod ko sa mga utos ng kinalakhan kong relihiyon, sa tingin ko mas lalong nag-mature naman ang pagtingin ko kung Sino at ano Kayo sa buhay ko. 

Naniniwala ako na nasa langit kayo. Naniniwala ako na hindi kayo lalaki at hindi rin kayo babae basta powerful. Hindi masyadong humanize. Naniniwala ako na kayo'y mapagpatawad at hindi mapagparusa gaya ng sinasabi sa Biblia. And with that, I believe na isa lamang literature ang Bible at hindi niyo talaga sinulat. But yeah, I still respect it, remnants ng aking pagiging Catholic. Haha.

Naniniwala ako na kayo ang may likha ng lahat at nakita na kita sa iba't-ibang mukha. Mga random good samaritan. Ang magandang Coron at ang Lawa sa bunganga ng Pinatubo. Alam kong Ikaw yun. Alam kong nakikinig ka kapag nagdadasal ako pero hindi ibig sabihin nun sinasagot Mo na. Para Kitang kaibigan. Ikaw lang ang mas nakakaalam ng mga sikreto ko higit pa sa aking mga kapamilya at matatalik na kabarkada. Minsan nagdadasal ako sa Iyo ng mga masasamang bagay. Haha. Pero kebs lang dahil pakiramdam ko kaya ako tao at Diyos ka dahil dun. Feeling ko pinagtatawanan Mo lang ako sa tuwing nagdadasal ako ng mga ganun pero ginagabayan ako para makuha kung ano talaga ang dapat kong makamit.

Marami akong bagay na hindi maintindihan na gusto kong itanong sa iyo. Gaya na lamang kung sino nga ang pinakikinggan Mong dasal, o kung paano Ka nagdedesisyon kapag may namamatay nang biglaan. Natatakot ako sa totoo lang sa kung ano ang kaya Mong gawin. Pero kapag iniisip ko, mas lalo lang nagsasanga-sanga ang mga tanong. Naisip ko kaya mas masarap ding maging tao dahil mas maraming tanong. Siguro nababagot Ka na dahil alam Mo na ang lahat. All knowing Ka pala e. Chos. Haha.

Minsan naisip ko paano kung hindi naman pala Kayo totoo, eh di nagmukha lang akong tanga na umasang may Diyos akong makikilala someday. Pero naisip ko naman, mas mabuti na yun kaysa naman hindi ako naniwala tapos malalaman ko na lang na totoo Ka pala hindi ba? Hehe.

Ewan. Minsan iniisip ko simple lang dapat ang paniniwala Sa'yo. Hindi masyadong complicated. Basta ang alam ko marami Kang mukha. Ikaw ang Diyos, pati rin si Allah, minsan trip mong maging si Buddha o kaya ang mga nakakatakot na mga Diyos ng India. Pero feeling ko wala Ka naman talagang mukha. Ninais lang ng mga tao na i-physicalize Ka para meron silang mahawakan, masamba, masumbatan kapag hindi nasagot ang kanilang mga panalangin, maalayan at kung anu-ano pang ritwal. Gusto Mo ba talaga ang mga prutas na ino-offer sa'yo sa offertory?

Minsan mas madaling paniwalaan na totoo Ka kaysa hindi. Ewan. Nararamdaman ko namang totoo ka. Kaya nga ako nandito e. Naisip ko ang swerte siguro ng mga taong nakausap mo. Bakit noon nakikipag-usap ka kina Moses? May drama ka pang burning bush. E bakit ngayon ayaw mong mag-tweet? Or gumawa ng FB page? Ang saya lang siguro na makakuha ng mga sagot at magabayan sa mga desisyon sa buhay kung nakakausap Ka. Mas madaling maniwala Sa'yo.

Kung tutuusin ang daming kumplikasyon sa mundo para hindi Ka paniwalaan. Bakit may mga bagyo? May giyera. Kamatayan. Mga sakit. Si Tita Aida. Ang mga mamatay tao at masasamang nilalang. Gusto ko rin yang itanong at alam kong marami akong makukuhang sagot pero iba siguro kung Ikaw mismo ang nagsasabi di ba? Hehe. Howell siguro masyado Kang busy para sagutin kami isa-isa. Ilang language din siguro ang kailangan Mong i-on at i-off.

Natutuwa ako na alam kong mahal Mo ko sa kabila ng aking imperfections.  Siguro ang hirap nun no? Kaya minsan nahihiya akong humarap Sa'yo sa simbahan. Nagdadasal na lang tuloy ako sa simbahang sarado kahit na alam kong tumatagos ang iyong mga tingin sa makapal na pinto. Tinging walang judgement, wala akong dapat ikatakot dahil kahit paulit-ulit ang mga dasal ko na walang katuturan, kahit minsan walang laman, alam ko, alam Mo na yun. Basta umaalis ako, naramdaman kong sapat na ang mga pinagsasabi ko dahil hindi naman talaga nasasabi ang dasal ng puso. Nadidinig Mo.

XOXO,

Kalansay

PS

Pasok ang post ko pala sa isa kong blog about morality.

"Paglabas ko ng locker room at gym, mas madaling mag-discern ng tama at mali dahil malayo sa mga nagkalat na “temptations”. Naisip ko siguro kung wala ang ahas at ang mansanas, naging maganda ang buhay nina Adam at Eve. Wala sanang kasamaan ngayon. Mas madali naman talagang umiwas sa kasamaan kung wala ang pag-uugatan nito."

"Morality and the Male Locker Room"

detour to hell

as i grow older...
as i meet new and more more people...
as i gain experience...
as i learn new things
as i conquer fears...

my beliefs and morals start to take shape.

...and sometimes i start to question myself.

parang nawawalan na ako ng moralidad. haha
ewan ko. naaalala ko may status ako sa facebook dati na ang sabi ko kapag naging presidente ako ng pilipinas, ibabalik ko ang death penalty at i will draw the line between the church and state. sabi ko run, hindi na pwedeng questionin ng simbahan ang aking pamamalakad dahil sa mata nila immoral na ako in the first place bilang isang beki. lol.

kung paniniwalaan ang simbahan, bata palang ako sinusunog na ako sa impyerno dahil beki nga ako. pero honestly dahil sa pagiging beki ko nagsimulang masira ang relasyon ko sa aking pinaniniwalaang relihiyon. parang how can i believe with someone na ang tingin sa akin ay makasalanan sa isang bagay na hindi ko naman ginusto?

that is why unti-unting nawala ang gana kong magsimba. pero of course i still believe in god pero my faith with religion starts to wane.

hanggang sa i do bad things. well bad things according to society. lol kaya feeling ko mapapabilis ang aking detour sa hell.

given na ang homosexual acts. tapos minsan i don't even wince when some blasphemous words come from my filthy mouth. okay din sa akin ang maging kabit at manira ng relasyon. haha shet. yeah lumalabas ang aking frustration na maging isang kontrabida.

hay. pero in reality, nagkakaroon sa akin ng blur ang thin line between good and evil. minsan ang bad sa iba, hindi na bad sa akin at ang good minsan kinukuwestiyon ko na rin kung good ba talaga yun. ang complicated lang. ang hirap lang kasi kapag nakikilala mo na rin ang sarili mo. kahit ikaw nahihirapan ka na rin intindihin. haha

well if my morality is a blur and questionable..
i guess i have to create my own morality...


god is my only judge after all.

kaleldo/maneldo

maundy thursday.

still waiting for the script revision in manila. kapag holiday talaga tahimik ang lungsod, hindi kasing ingay ng normal na araw. animo'y nagrereflect din ang buong lungsod sa mga kasalanan nito ngayong mahal na araw.

tahimik.
hindi magulo.
payapa.

at akalain mong napansin ko yan habang bumibili ng lechong manok? haha

anyway habang naglalakad ako nakasabay ko ang mga taong nag-aalay lakad. biglang nagiinsert quick flashback sa aking gunita ang mga mahal na araw noong bata ako.

naglalakad din. nagmamadali kasama ang aking mga pinsan at tiyahin sa pampanga at sa liwanag ng buwan nagmamadali kami para sa aming visita iglesia dahil baka maunahan kami sa pila ng pagkain.

sa pampanga kasi ang mga pabasa (o puni sa kapampangan) ay may pakain sa mga dumadayo. pabonggahan kumbaga ng foodams bawat baranggay at infairness iba-iba ang labanan. sa baranggay cangatba pwedeng ice cream at sa baranggay babo sacan ay pwedeng spaghetti naman. sa baranggay poblacion, lagi naming ineexpect na bongga bilang yun ang bayan. so ganun ang diwa ng semana santa sakin nun, ang pagkain.

...at ang hindi pagligo.

palibhasa catholic school baby kaya naman best in holy week tradition. pagpatak palang ng ash wednesday sa canteen ng school namin magsisimula nang tanggalin ang chicken at pork kapag friday at mapapalitan ito ng gulay at isda.

pero masaya ang atmosphere sa school nun kasi nga alam mong nalalapit na ang bakasyon. at kapag bakasyon oras nang gumora in pampanga. kaya yung mga customs and traditions tuwing mahal na araw doon ko talaga lubos na nainvibe! kapampangan style!

bawal magpatuli kapag semana santa kasi nga hindi raw naghihilom ang sugat. shet sabi ko nga sa fb status ko hindi naman nasugatan ang puso ko ng holy week, pero bakit hindi pa naghihilom ang sugat?! chooos. hihi.

tapos bawal daw maligo lalo na kapag biyernes santo. which is hindi ko makuha ang point. aaaah naaalala ko na kasi magiging dugo ang tubig bilang patay ang diyos. speaking of patay ang diyos fave ko nun ang mga scary stories na kaakibat nito dahil sa midnight daw ng biyernes santo gumagala ang mga espiritu.

winner din ang peg ng simbahan noon na hindi ka makakarinig ng kalembang bilang ninakaw daw kasi ni hudas ang bell. kaya naman sa linggo ng pagkabuhay, muling maririnig ang kalembang ng simbahan dahil nabawi na ito kay hudas at pagkatapos ng misa, sama-sama kaming pupunta sa plaza para panoorin ang effigy ni hudas na puno ng paputok bilang kaparusahan sa kaniyang pagnanakaw ng bell at ang pagchuchu kay jesus. winner parang new year lang ulit.

naging frustration ko rin noon na sana maging angel. naiinggit kasi ako sa mga batang angel sa salubong, yung magtatanggal ng belo ni mama mary pagkatapos nilang magkita ni jesus? winner ang role nang batang anghel nun kasi nasa tower siya at every year may pasabog. meron nga nasa wire ang bagets at nakaharness patungo kay mother mary! panalo. (nakompyus pa ako noon kasi sa salubong ang mga lalaki sasama kay jesus tapos ang mga girls kay mama mary tapos muling magkakasalubong sa tapat ng simbahan, ayun nalito ako kung saan ako sasama. echoos. hihi)

it was different back then. or again, effect ulit ng pagtanda na parang nagiging jaded ka na lang sa lahat ng bagay or sa holiday lalo na sa mundong ginagalawan ko na wala naman talagang holiday.

sa tinitirhan namin dito sa qc, malayo sa mga pabasa. mas lalo kong nararamdaman ang katahimikan ng lungsod.

howell di bale, luluwas din naman ako pagkatapos ng trabaho.

maririnig kong muli ang semana santa ng kabataan ko.

catholic school baby

1. alam mo ang meaning ng A.C.T.S.
2. kabisado mo ang apostle’s creed at hail holy queen at alam mong magrosary.
3. naranasan mong magabot ng thank you, sorry at i want to be your friend letter sa isang recollection or retreat.
4. santo ang section mo or good deed.
5. alam mo ang pagkakaiba ng joyful, sorrowful, glorious mysteries at ang bagong mystery of light.
6. masaya ka dahil cancelled ang klase dahil sa misa.
7. nagdadasal kayo bago ang start at after din ng class.
8. may subject kang christian living noong grade school. 
9. may krus kayo sa noo tuwing ash wednesday at magsisimulang magbabago ang menu ng canteen. from chicken and pork to fish.
10. may ghost story sa school niyo na pari or madre ang nagmumulto.
11. may chapel sa school niyo.
12. ang medyas dapat puti at dapat below the knee ang palda ng mga babae.
13. takot ka sa confession sa pari at kadalasan di mo sinasabi ang lahat.
14. may bonus ka kapag sumali ka sa offertory. 
15. ang name ng school mo may kakabit na santo.

heto ang effect kapag mula grade school hanggang college nasa catholic school ka. 

two minutes

in two minutes you can sharpen your pencil. throw your trash. type a paragraph. text. call for follow up. shut down your laptop. or die.

in two frightening minutes, nagbago ang buhay ng mga taga-japan.
matapos ang maipanalo ni wes ang kaniyang high school basketball team, nagcollapse siya at namatay.
parang last two minutes lang sa laro ng basketball...

sa dalawang minuto kayang mawala ng lahat. sa isang iglap, pwedeng bawiin kung ano ang meron ka. dahil sa mga nangyari, i learn how to value life more and i'm thankful na somehow ginagawa ko naman ang mga gusto kong gawin habang maaga pa... hindi natin alam, kung nangyari sa kanila yun, pwede ring mangyari satin.

nakakatakot. kaya naman pakiramdam ko kailangang isabuhay ang enjoy life to the fullest. it may sound cliche pero sa mga panahong ganito ang nangyayari sa mundo, bakit hindi?

***

minsan hindi ko talaga maintindihan kung bakit kailangang mamatay ng maaga ang isang bata pa (0-20s years old). sabi kasi nila kapag nagawa mo na ang misyon mo, kukunin ka na ni lord. so sa mura nilang edad nagawa na kaya nila ang kanilang misyon sa mundo?

may kaklase ang kapatid ko na fourth year high school, gagraduate na sana ang kaso namatay siya. pumutok ang ugat habang nagcocomputer. so yun na, ganon kabilis. ganoon kadali. sino ba ang nagdedecide? syempre ang sagot si god. pagdating kaya nung bata sa heaven ipapaliwanag sa kaniya kung bakit siya namatay ng maaga? kasi kung ako yun, magrerebelde ako ang biglaan ka na ngang kinuha tapos ang bata mo pa, parang ang dami mo pang pangarap na gustong matupad pero babawiin din naman bigla sayo ng ganoon kabilis.

well sabi nga nila hiram lang naman ang buhay natin kaya ganun. eh sinong may-ari? well ang normal na sagot syempre si god pa rin. ang complicated talaga ng usapang life and death plus religion. hehe.

naku sana matandaan ko ang mga tanong na ito, tatanungin ko sa kaniya ang mga yan kapag kinuha na niya ako.... pero please lang sana mga 90 years from now naman. haha

a christmas letter

dear god,

kumusta? it's christmas. ilang araw na lang birthday mo na naman. are you nostalgic? hindi ba ganun kapag nagbebirthday? :p anyway i'm writing to you para mangamusta. sorry i can't get in touch more often. i miss praying before i go to sleep. hindi rin ako nagsisimba. ang dami ko nang kasalanan sa'yo no? pero in fairness you are always there. nagugulat na lang ako kasi minsan sinasagot mo na ang mga idadasal ko palang o kaya minsan kahit hindi ko pinagdadasal, binibigay mo naman. kaya wala na akong mahihiling pa. :p haha to think na ang dami kong atraso sayo.

it's christmas again. naku lord, wala lang. ganoon yata talaga as you get old, nawawala ang christmas magic. well siguro ibang level lang, hindi ko lang nararamdaman. or i just want to be a child again na ang pasko ay kasing simple lang ng aginaldo, noche buena, regalo at pangangaroling. well that was so long ago. haha. pero in fairness iba naman ang feeling ng anticipation. masaya ang paghihintay ng pasko pero pagdating ng pasko itself, parang.. ok wala lang. haha thank you lord for that wonderful feeling.

since it's christmas well hindi na bago ang pagsusulat ng wish lists. lord as of now, wala pa naman akong mahihiling kasi sabi ko nga bago ko pa ipagdasal, ginagrant mo na. sobrang salamat po. i dont know what i've done to deserve the blessings na natanggap ko this year (sana ulit next year. haha) kaya ayun ang kapal ng mukha ko if i'll ask much pa. so thank you.

happy birthday! :)

lovingly yours,
ako

not so normal saturday

it was a normal saturday ng madaling araw, it was just the same june 12, 2010 na magiging normal na araw lang at kaya mo lang maaalala ito ay dahil araw ito ng kalayaan. then wala na. it's just a date. isang araw na lumipas sa kalendaryo. but june 12, 2010 pala is not just an ordinary day! pinlano na yata na it is bound to happen.

pagkatapos ng meeting ko, tinext ko agad ang kaibigan ko na magbond muna kami bilang wala naman akong meeting kinabukasan. sa  news department nagkita kami at tinanong niya kung ano ang pagkakaabalahan ko sa weekend, "walang meeting tom, assignment at 2:00pm meeting sa sunday."

then that's it.
sakay na ako ng bus papuntang baguio.
kung anong suot ko noong araw na iyon at dala iyon lang din ang bitbit ko papuntang baguio.
wala ng atrasan. 1:30 am umalis ang bus papunta run. walang papero-pero. wala ng patumpik-tumpik. pero kailangan naming makabalik ng maynila ng 12 midnight the next day.

at ang goal namin, makahanap ako ng inspiration for my assignment at siya naman isang storya para sa kaniyang programa.

***
guess what wala kaming nahanap sa baguio na mas mahaba pa ang binyahe namin. though iba pa rin ang pakiramdam ng simoy ng hangin, ang pine trees at ang mga bulaklak sa street. ibang-iba sa maynila.

***
kwentong kababalaghan ang hanap niya, isang insipirasyong bibighani naman ang kailangan ko. mahirap mainspire. hindi porke nakakita ka na ng isang magandang bagay automatic na dadaloy na ang lahat. minsan sa pangit ka lang matapat, isang daang libong inspirasyon na maglalaro sa iyong utak. too bad wala pa rin. wala sa mga tao, wala sa mga kwento, wala sa lugar.

***
basta ang alam ko sakay na kami ng van pababa ng la union. isang interesting albularyo ang pupuntahan namin, incidentally isang herbal medicine expert ang character na binubuo ko.

isang connection sa maynila. tumawag kaibigan ko, may nakatampuhan. at ang isa pa na bakit hindi raw siya inaya (noong naglaguna kaya kami, nireject mo kami. haha) pero moral lesson huwag mag-assume.

ayaw ng albularyo magpainterview. nabasag na ang inspiration bago pa bumagsak.hanggang sa sakay na kami ng tricycle na ginto kung maningil patungong pangasinan...

***

ang ganda ng dagat pero sana umahon dito ang kailangan niyang storya yung mataas dapat makuha ang rating. sana umahon din doon ang inspiration... pero mukhang nalunod yata.

wala ng pag-asa. uuwi yata kaming luhaan. well comforting naman ang view ng beach.

***

naglakad sa shore ng cheap beach. mainit.may mga basura sa paligid. hindi picturesque. hindi pangwow philippines.

lunch sa isang carinderia. met mary jane and her sister. mukhang matatalinong mga bata. kapansin-pansin ang isang altar na iba sa ibang altar ng mga katoliko. may mukha ni hesus at ng isang tao na tinatawag nilang supremo.

***
rewind

umaga ng biyernes, pagayak ako papuntang meeting, magkausap kami ng pinsan ko about sa pagiging adventurous namin. nakuwento ko itong kaibigan ko na mahilig din sa spontaneous adventure. yung same friend na kasama ko sa baguio.

somewhere around the metro, itong si friend nasa cubicle niya searching for a story sa net. makakakita ng isang hotel sa baguio, "gusto kong pumunta sa baguio!" she exclaims!

lo and behold... that night may hawak na kaming ticket to baguio.

***
destiny? well destined yata kaming kumain sa karendiryang iyon at mameet ang magkapatid. oh well. iba nga ang religion nila. hindi katoliko. my friend starts to fire questions and ang press release namin mga 4th year students kami sa uste. para sa thesis ginagawa namin. oo mga sinungaling kaming bata, eh baka kasi pag nalaman na kung saan kami nagwowork, humingi ng passes sa wowowee. lol. anyway for safety purposes na rin.

accommodating ang magkapatid. uber fun silang kausap. nagkukuwento sila about their religion. new learnings. katoliko-type pero may living god sila si supremo.

ipapasyal kami ni mary jane sa simbahan nila. cool.

lech. kinuyog kami ng aso. ugh. grabe trudis liit lang? 

***
anyway pwede na kami ni friend mafeature sa i survived ni ces drilon bilang nalagpasan namin ang mga aso.haha. pero nakaligtas man kami kay kuya, aba mahigpit ang bantay sa gate. kinuha full name namin pati suking tindahan (syempre full name lang). totoong pangalan daw ilagay namin, ay bokot.

sushal. dalawa ang cross ng simbahan, bukod kay jesus, meron din sila ng rebulto ni god, at ang rebulto ng namatay nilang supremo pati ang asawa nito at ilang mga santo. naroroon din ang seminary nila na kung saan may cute seminarians. oo. cute. pwedeng maglandi? haha.

grabe. paulit-ulit ang tanong kung saan kami galing... sa qc. sa uste nga. aba well yun naman pala may phobia ang mga ito sa media.

***

minsan na silang nafeature sa imbestigador. at well nabengga sila ni mike enriquez. according to them hindi raw naintindihan ni mike enriquez ang kanilang religion so kung anu-ano na lang daw sinabi nitong negatibity. dama ko kay kuya seminarian ang bitterness. actually more on nasaktan.

sa bagay. ikaw ba naman di ba kontrahin ang paniniwala, ewan ko na lang. well ilang giyera na ba ang pinagsimulan ay ang religion?

tinitira nila ang ibang teachings ng katoliko. katoliko ako. and i don't care. kami ang dayo. kami ang dapat rumespeto.

pwedeng ikasal ang kanilang pari. wala silang madre, white women ang tawag sa mga asawa ng pari at ito na ang equivalent ng kanilang mga madre. aba sa cute ng ilan sa kanilang mga seminarian, gusto ko na ring maging white lady. este white woman. hehe.

***
sa simbahan nila may korona sa tuktok. sa tuktok ng korona, grabe breathtaking sa ganda. kita mo ang dagat. bundok. kapatagan. talampas. oo na mga anyong lupa na mababasa mo sa sibika at kultura. at may anyong tubig pa. san ka pa? ibang klase. napatahimik kami ni friend ng sumandali.

ibang klase si lord.

ako, si friend at si mary jane na iba ang paniniwala sa amin pero we all admire the same sky, the same sea, the same god.

***

matalinong bata si mary jane. pakiramdam kong alam niyang may tinatago kami. hindi kami mga student. at dama kong may inkling na siyang we work sa tv.

nagtext ako kay friend, "i think we should be honest." kasi naging open sila sa amin. unfair naman. hindi pa rin namin binlow ang aming cover. umalis kami na ang alam nila studyante kami sa uste.

may pwedeng ilabang story si friend. im telling her na be careful. she hesitates. 

***

bago pala kami makarating ng baguio, somewhere in benguet ginising kami ng isang kalabog mula sa likod ng aming sinasakyang bus. sira ang beauty sleep.

may bumanggang van na sakay ang isang korean family. duguan sila.

kung isang bus o truck ang bumangga run, baka wala na akong blog na tinatype ngayon. hindi na ako nakauwi noong araw na iyon...

creepy. maraming pwedeng mangyari sa iisang araw. kasing bilis ng pagkabangga ng korean van, kasing bilis ng pagdedesisyon naming umakyat ng baguio.

nang "madivirginized" ako isang ash wednesday

ash wednesday nang makilala ko sina loverboy rex, andrei, zanjoe at heartthrob rob. lahat sila magaling gumiling. magaling sumayaw. maganda ang pangangatawan na papasang bold star noong 90s at mukhang pwede mo namang ipakilala sa nanay mo bilang boy friend.

lahat sila nakita ko sa isang entablado ng isang gay bar sa timog. iyon ang aking pers taym. hehe. unang pagkakataong makapasok sa ganoong lugar na libre ng aking boss. makakatulong daw iyon sa aking creative growth. hehe. honestly nagaalangan akong pumasok sa mga gay bars kasi feeling ko any moment mareraid ito ng xxx o imbestigador or worst ng bitag. hehe. and what a way to celebrate ash wednesday. aba hindi ako naabuhan sa noo kahapon ha. hehe masamang katoliko. maiba lang. it was a fun fun experience!

anyway 3 kaming bading na magkakasama, ako lang 'virgin' sa pagasok sa gay bar the rest straight male at female na katrabaho namin. pinaupo ako sa tapat ng stage. literal na kaya ko nang makipagsayaw sa macho dancer sa sobrang lapit. kinakabahan ako. haha. sa una, ilang na ilang ako sa taong nagsasayaw sa harapan ko,hindi ko siya matignan ng diretso. aba syempre hanggang sa masanay na at makatingin na ako sa gumigiling na lalaki na almost naked sa aking harapan.

funny. kung paano sumayaw ang mga macho dancer sa pelikula ganoon din nga ang pagsayaw nila sa totoong buhay. walang pinagkaiba ang mga makantong step at malaswang hagod. funny. may mga production numbers din ala contestants sa showtime. winner. at syempre sa paglalim ng gabi mas titindi ang show...

isang macho dancer ang nagpakita ng kaniyang matigas na ari.(ari talaga? para sushal sex organ) haha. shock ako! haha. kaloka. aba nakatingin siya sa akin, umiwas ako agad shet baka madama niyang perstaym ko at lumapit siya. mababastos ako nun pag nagkataon. haha. AT BOOOOOG! lumapit nga siya, pinagtawanan ako ng mga kasama ko. hindi ako tumingin. hehe. kabog. isa na nga akong ganap na ateng bilang nakapunta na ako sa gay bar. wehehe

well sa loob ng gay bar nandoon mga sari-saring tao: matatandang bading, mga babaeng hanap ay kakaibang trip at ang pinaka winner na audience? isang babae, malinaw pa sa mga naglalarong ilaw ng gay bar ang abong krus sa kaniyang noo, at least nagsimba muna bago magkasala hindi ba? hehe

nang mapikon sa akin si lord

nagtika-tika ako ngayong nakaraang mga araw at naisip ko medyo malakas yata ako kay bro. pero ang catch hindi yata niya binibigay ng buo ang ang aking mga dasal, hindi naman sa choosy ako no? sa totoo lang kuntento naman ako sa mga naibibigay niyo sa akin pero naisip ko lang parang patingi-tingi ang kasagutan sa mga dasal, marahil salot daw kasi ang mga bading, hindi ako nagsisimba tuwing linggo o dili kaya'y kulang-kulang daw ang detalye ng pagdadasal ko.

naalala ko noong high school, sumali ako sa division school press conference. nakawiwindang! kasi nilagay ako sa sports writing ng adviser namin sa school organ! asports writing?! excuse me di ba? malay ko sa sports writing, so dahil mahal ko masyado ang pagsusulat go lang. sumali ako, at nosebleed kasi english division iyon eh mas gamay ko ang ating sariling wika kaysa wikang banyaga! syempre nagdasal akong manalo (sana pala para bidang kontrabida ang pinagdasal ko na lang matalo nawa ang mga katunggali ko! wahaha. shet lalong hindi sasagutin ni lord ang dasal ko nun. hehe). aba aba akalain mong nanalo nga ako! 5th placer (uy bente mahigit kami nun ha?!haha) nga lang. sabi siguro ni lord, "eh hindi mo naman sinabing first place eh!". nako kaya siguro hanggang top 3 lang ako sa room noong grade school kasi hindi ko nga naman iniispecify na "sana top 1 ako." huwag ng choosy, 5th placer pa rin iyon ha to think na tungkol sa basketball game sinulat ko na wala naman akong kamuwang-muwang sa basketball, piko at jackstone mana pa!

pinangarap kong mag-aral sa ateneo at pinagdasal kong na ana pumasa ako run kahit maghirap pamilya namin sa pagpapaaral sa akin. at least kahit na nasa squatters area na kami dahil nasaid na ang aming kayamanan bongga pa rin at maipagmamalaki ko sa adik naming mga kapitbahay na sa ateneo ako nag-aaral. dahil diyan hindi dininig ni lord ang aking prayers at upang maging mabuti akong kristiyano sa ust niya ako pinag-aral na infairness hindi ko naman pinagsisisihan at thankful ako sa aking thomasian education. amen! teka specific na ang dasal ko nun na sa ateneo sana ako mag-aral hindi ba? sagot ba naman siguro ni lord, "how do global warming affect globalization?" tunganga, may password pa pala ang prayers bago sagutin. (oo maniwala ka nakausap ko siya, hindi lang si santino ang may kakayahan no. chos)

sumali ako sa isang premyadong univrsity-wide literary contest noong college. malamang pinagdasal ko na magwagi ako. again kulang siguro sa detalye, nagwagi naman kaso hindi pumasok sa top 3 at karangalang banggit (honorable mention) lang ang binigay sa akin para sa aking katha pero syempre out and proud pa rin ako kasi maraming sumasali sa patimpalak na iyon. muntik pa akong magbuwis buhay kasi natapilok pa ako noong kukunin ko ang award!

matapos magtapos ng kolehiyo noong nakaraang taon, nagdasal ako na sana makapagwork ako sa tv network. kung news, gusto ko sa gma at kapag entertainment sa abscbn naman. aba aba ubos biyaya nagexam ako sa parehas at pumasa. napathank you lord ako syempre kaso dugo sa ilong kung ano pipiliin ko sa dalawa. unang nagparamdam ang gma news. akala ko magiging masaya ako kaso all i wanna do nga is to write inspiring stories na babago sa buhay ng taong babasa/manonood nito, hanggang sa kumatok na ang kapamilya network sa tingin ko mas matutupad ko ang aking pangarap sa nasabing network. tumuloy ako at linisan ang balitaan para suungin ang aking pangarap (isa pa akong kapamilya talaga kaya winner) kaso mukhang kulang na naman sa detalye ang aking dasal.... napipikon na siguro sa aking ang diyos... binibigay naman niya ang aking mga kahilingan (isa na lang actually ang hindi pa niya tinutupad! lord gusto ko ng magsulat please? baka sakaling matapos na ang aking kalbaryo sa aking puso na buhat-buhat ko ngayon. haha sa tingin ko ito ang sagot sa aking hinahangad na kaligayahan. sige na kukumpletuhin ko ang detalye ng dasal ko. promise, kung gusto mo 5 page essay pa!), so nakalipat nga ako sa mas gusto kong network at napunta naman sa hinahangad kong show... kaso...

shucks may kulang na naman yata kasi sa dasal ko... nakalimutan ko yatang sabihin na "...at sana po maging masaya ako." hindi pala sapat na gusto mo lang dahil minsan kapag nakuha mo ito, hindi ka rin pala agad magiging masaya.

sampung utos

1. Ibigin mo ang DIYOS ng lalo at higit sa lahat.

2. Huwag kang sasamba sa mga diyos-diyosan.

3. Ipangilin mo ang araw ng Sabbath. (hindi ako nagsisimba tuwing linggo.)

4. Igalang mo ang iyong ama at ina. (ilang beses ko na ba silang nasagot?)

5. Huwag kang papatay. (ilang lamok, ipis, palaka at mga insekto na ang nagbuwis ng buhay?)

6. Huwag kang makikiapid sa hindi mo asawa.

7. Huwag kang magnanakaw. ( finder's keeper! papel, barya ni mama (pamasahe bakit?hehe), bolpen... sige sa susunod magiging akyat bahay na ko. haha)

8. Huwag kang magbibintang at huwag kang magsisinungaling. (hindi pa kaya ako nambintang o nagsinungaling ever.)

9. Huwag kang mag nanasa sa hindi mo pag- aari. (kasalanan ko ba kung minsan likas akong inggitera?)

10. Huwag kang magnanasa sa hindi mo asawa.(ito ang pinakamasarap suwayin! wahaha)

naniniwala akong mabait naman akong tao. pero alam na alam natin na walang perpekto at sa kailalimilaliman natin ay nagtatago ang ating evil twin na kahit anong oras ay pwedeng lumabas at umagaw ng eksena. kumbaga sa bawat bida ay may kontrabida within! i have my fair share of evil deeds na sa akin na lang iyon.(hehe) kailangan ko nga yatang mangilin ngayong semana santa.

***

sala

ilang pako ang naging kabayaran
ng bawat kalapastanganan

sa kagat ng mansanas
lahat ay nagsimulang maagnas
dahil
bago pa man mahimlay
apoy na ang naghihintay

iligtas mo na ang iyong kaluluwa
bago malunod sa itim na lawa
ang mga itim na anghel
ay narito na.

paano nakikinig ang panginoon?

people praying in quiapo. women in medina, praying to allah.
*click images for the photo sources

bilyong-bilyong text ang dumadaan sa smart at globe, isama mo pa ang sun kada araw. pwede kayang maging kahalintulad iyon ng bilyong-bilyong dasal mula sa iba't-ibang paniniwala na dumadaan sa iisang diyos na may milyong pangalan? imagine, parang isang malaking post office ang langit at siguro may mga levels din kung saan nababagay ang sulat kung sa priority mail ba o sa kayang maghintay. ang hirap ng trabaho ni god no? lahat ng mga dasal naririnig siguro niya, hindi na rin ako nagtataka kung bakit tinanong ni shaina magdayao sa lola niya sa tanging yaman kung nahihirapan ba ang diyos dahil hindi lang naman iisa ang kaniyang dasal na pinakikinggan.

sabay-sabay kayang pinakikinggan ng diyos ang mga dasal natin? o depende siguro kung gaano natin kakailangan ang mga ito? baka naman kung lagi ba tayong nagsisimba, dumadaan sa templo, kung gaano kadalas magbasa ng bible o koran o baka naman kung gaano karami ang inalay nating itlog? sino ang mauuna? sino ang dapat matupad ang kahilingan? pinakamabait ba? yung nagbago? palasimba? relihiyoso? ano ang category 50% creativity ba ng paggawa ng dasal 40% beliefs at 10% audience participation? hay. ang hirap nga siguro ng trabaho ng diyos no? imagine paano siya magrereact sa mga evil prayers like "sana lord, mamatay na kapitbahay naming masungit.", " please lord sana pag namatay si lolo sa akin mapunta ang mana niya." o "sana matalo po siya sa singing contest at ako ang manalo..." kaloka hindi ba?

naisip ko lang din kasi kapag nadedelay yung mga wishes natin may favoritism ba si god? o baka naman unfair kasi sa america's next top model yung top two doon wish talaga nilang manalo at they badly want it pero syempre kahit iisa lang ang kanilang dasal yung sa isa lang ang mas matutupad, besides isa lang naman dapat ang manalo. ang ibig kong sabihin bakit hindi na lang parehas tuparin ni god yung mga pangarap nila hindi ba? haha. yung mas malakas bang magdasal ang mananalo? haha.

natatawa ako sa thoughts. hindi naman ako bitter kay lord kasi marami naman siyang mga hiling na tinupad. malakas yata ako sa kaniya paminsan. haha. curious lang kasi ako sa power ng prayers. infairness siguro nga tinutupad niya kung ano yung talagang dinadasal ng ating puso't kaluluwa hindi yung binubulong lang ng ating isipan. siguro mas tinutupad niya ang mga dasal na kailangan natin at hindi lang yung kagustuhan. sige kapag angel na ako magaapply akong kartero ni lord god at aalamin ko kung paano siya sumagot ng love letter, notice of disconnection, credit card bills at ng pen pal.

sa ayaw at sa gusto ni father

isa akong roman catholic, naniniwala sa diyos, nagpapasko at ilang beses nang naloko ng simbahan.

ang tapang at ang strong siguro ng statement ko nang masabi kong ilang beses nang naloko ng simbahan. eh mantakin mong sabihin niyang salot at kasalanan ang pagiging bading eh. ilang tao na ang naloko sa ganoong statement? meron tuloy akong paniniwala na kaya siguro hindi umusad-usad ang pilipinas eh dahil na rin sa masyadong pangingialam ng simbahan! nasan na ang separation of church and state? naiinis ako kapag masyado nilang sinasara ang kanilang pag-iisip.

kagabi nanood ako ng i-witness na paborito kong programa, ang dokyu ni howie severino ay entitled "papa, papa paano ako ginawa?" na tinatalakay ang pagmumulat sa kabataan ngayon ukol sa sekswalidad, pagtatalik at mga sakit na maaaring makuha rito. bida rito ang only boy ni howie na sinama niya sa isang school na malayang naipapahayag ang mga bagay na hindi tinatalakay sa normal na paaralan. doon maaaring magtanong ang mga bata tungkol sa sex, private part at malayang masabi ang puki o titi ng hindi makakaranas ng latay o sermon. sinama rin niya ang kaniyang anak sa isang seminar tungkol sa sex education sa isang slum area sa malabon na para sa mga kabataan.

syempre pa natalakay ang house bill 5043: the reproductive health bill na biktima na naman ng pagkamakitid ng simbahan. ayaw kasing harapin ng simbahan ang katotohanan na ang mga kabataan ngayon ay hindi na wholesome! mas maeenganyo lang daw makipagsex ang mga bata kapag pinagaralan ito. siguro depende sa pagtuturo nito pero kung maayos naman at kung sa simula palang ay naipaliwanag ito ng mabuti, i don't think mauuwi sa iniisip ng simbahan ang mga bagay-bagay. sino ang malisyoso ngayon? sila agad ang nagiisip ng mga ganoong bagay? grrrr hindi ba nila alam na root of evil din ang ignorance?

ano ba ang gusto nilang mangyari sa mga mahihirap? humayo at magpakarami hanggang sa hindi na nila mabuhay ang mga anak nila. anong mas gusto nilang mangyari isang lalaki na nagcocondom para makapagplanning o isang lalaki na anak ng anak at dahil hindi na mabuhay ang isang dosenang bata ay magnanakaw na lang? sana buksan naman nila ang kanilang mga isip sa bagay na ito. mas gugustuhin ng panginoon na malulusog at namumuhay ng maayos ang mga anak niya. oras na para umusad na tayo, hindi na dapat tayo nagpapatali sa mga tradisyon. oras na para sa gobyerno na huwag matakot sa simbahan kung alam nilang makakabuti ang layunin nila sa nakararami. huwag matakot na hindi sila mangomuniyon, dahil kung alam naman ng diyos na mahal at nananalig ka sa kaniya, walang dapat ipangamba.

suportahan ang house bill 5o43 para sa mas matatalinong pilipino. hindi po natin kakayanin ang maraming maraming pinoy, dadami lang ang squatter at mga batang mangmang. mas mahirap na buhay, mas mapapakapit sa patalim. mas desperado, mas mabubulag sa kasamaan.

go kids magsuot ng condom!

ang makabagong sodom at gomorrah

the destruction of sodom and gomorrah
by john martin, 1854

ang sodom at gomorrah ay winasak ng panginoon dahil sa sobrang makasalanan ang mga tao roon. hindi raw hospitable ang mga nakatira roon, nageengage sa homosexuality, more more sex, brutal ang mga tao, basta past time nila ang gumawa ng masama at nickname na nila ang evilness. infairness to the sodomenyos at gomorrans naachieve nila ang end of the world nang maaga at take note napagtuunan sila ni god ng pansin, imagine ganoon na sila kasama? hehe. ayan bumibiblical passage pa ako oh?

"Then the Lord rained brimstone and fire on Sodom and Gomorrah, from the
Lord out of the heavens" Genesis 19:24.

"Turning the cities of
Sodom and Gomorrah into ashes, condemned them to destruction, making them
an example to those who afterward would live ungodly" II Peter 2:6

ayan ang napala ng mga tao sa sodom and gomorrah at naging sawsawan sila ng mangga kasi nga natransform sila to asin. sushal. anyway bakit ba ako nagbibigay ng theology lecture ngayon? naalala ko lang kasi yung bonding moment namin ni aj the barriobitch noong isang araw matapos naming manood ng selda sa galleria ay napag-isipan naming magdinner sa isang tapahan malapit sa amin sa may bandang kamias. so naisipan naming bumaba sa edsa sa may 7-11 at maglakad na lang patungo sa aming kakainan. syempre choosy pa ba ako at magrereklamong maglalakad di ba? libre naman niya ang fudams at hobby ko rin namang maglakad paminsan so ayun habang binabagtas namin ang kamias isa lang ang napansin namin... soon magiging gay capital na siya ng quezon city kasi naman mula kamuning hanggang sa kahabaan ng kamias ay kapansin-pansin ang nagsusulputang massage parlor for gays at hindi rin pahuhuli ang mga fashion designers kasi marami ring mga designers ang nasa paligid ng lugar. hindi lang mga bading ang parokyano ng kamias dahil pati mga lalaking nais ng aliw ay makakatagpo rin ng paraiso.

aba noong gabing iyon habang naglalakad kami ay may lumabas na dalawang magdyowa yatang lalaki na naghaharutan sa pavement. excuse me hindi ba? aba aba pumasok sa loob ng isang gate at naghalikan! well paano ko nalaman syempre kita sa siwang ng gate sa ibaba na nakatingkad ang paa ng isang lalaki at magkatapat sila. tsk tsk. more more lingon at medyo napahinto kami ni aj. haha. nagbitter si ate aj mo. haha ako naman isang malaking deadma sign ang umiilaw ala neon lights ng mga cheap bars sa kamias ang kumikinang sa noo ko. pero oo na, nakadama ako ng konting inggit. konti lang naman. nakarecover naman ako agad. kasi may ateng prosti na umagaw ng eksena...

so pinagpatuloy namin ang paglalakad...
prosti the snowman: isama niyo ako! isama niyo ako! (aba abot langit ang pagsigaw ni ate sa amin ha? again im wearing my deadma sign kasi baka iba ang tinatawag ni ate.)
prosti the snowman: isama niyo ako! pssst!
(nakakalayo na kami ng konti ay hindi pa rin nagpapaawat si ateng sa pagtawag sa amin na nga ata! excuse me mukha ba kaming lalaking naghahanap ng aliw? haha. so dahil hindi matahimik si ate prosti si mareng aj mo lumapit na...)
prosti the snowman: isama mo ako.
aj: saan kita isasama ate?
prosti the snowman: sa davao del sur.(chos. hindi ko maremember ang sagot. "sa inyo" ata.)
aj: ate bakla kami.
prosti the snowman: bakla ka?! (gulat na gulat si ate, hindi ba niya nakikita na nakavest pa si aj?)
(tawa lang si aj. lumapit na rin ako..)
kalansay: ate bakla kami, magkukuwentuhan lang tayo...
eh di wala na siyang nagawa kundi tumawa. kaloka. hindi namin kinaya ni aj iyon kasi nga its our second time na maganap sa amin ang ganoong eksena. noong una sa cubao, late na rin kaming umuwi at ang siste may lumapit sa aming ale sabay sabi,"boss babae po?" at ang sagot namin noon? "excuse me?" haha. ewan ko ba hindi naman kami mukhang brusko hano? nakakatense lang. bakit kaya walang nagaalok sa amin ng lalaki? charot. haha.

anyway baka magulat na lang ako na paulanin na lang ni god ng fireworks ang kamias. ayoko yatang maging sawsawan ng mangga o gamot sa goiter. modern sodom and gomorrah na ba ang bagong image ng kamias? na sa kahabaan ng kalsada nito namumugad ang mga sex den, prostitutes at mga kung anu-ano pa. alam niyo ba na may binaril sa kamias last month ata? naniniwala pa rin ako na safe sa kamias. tahimik ang buhay pero syempre gaya ng pangalan ng street, may asim din paminsan minsan at hindi bat ang asin magandang partner din sa maasim na kamias?

tahi-tahing mga pangarap

isang linggo na lang sembreak na pero bago ang sarap isa munang umaatikabong paghihirap! grabe hindi pa rin matahimik ang aking isip sa mga tambak na gawain. kasalukuyan akong nagreresearch for my film paper... may pr plan pa kami at mamayang gabi ay overnight ako with my thesis mates na sina mrs. j at miles. hay i dunno what to do. sobrang excited na akong magsembreak! as in! hay finals week na next week buti't wala kaming mga written exams kabaliw nga lang kasi mas nakakapagod physically, emotionally at mentally ang mga ginagawa namin for finals sa aming mga asignatura...

buti na lang may blog para saluhin ako sa aking pagudan state. hehe. i have decided na baguhin na ang film paper ko... dapat kasi about pinoy horror eh wala akong maifocus na film kaya naghomosexuality na lang ako... kaya pusong mamon at aishite imasu ang mga napili kong film para sa aking film critique. kasi sa dalawang pelikulang nabanggit ay powerful ang portrayal sa mga bading. wala man silang super powers dun pero sila ang bida sa nasabing mga pelikula! kung baga hindi na lang binabatukbatukan sa pelikula ang mga bading at di na sinasabihan ng kung anu-anong foul words.

report naman namin mamaya sa marriage and family... tungkol sa gay marriage ang aming report at naman yung paper na nakita namin(thanks to mimi chu) ay sobrang pro-gay-marriage! na akong anti-gay marriage ay parang na-enlighten talaga! ang galing. yung part ko, argument from shared values at "what if everbody did that?".. naku may mga statement pa na ang homosexual nuptial daw ang tatapos sa kagutuman ng tao. kasi nga naman hindi manganganak ang mga ate mo so makokontrol ang overpopulation. hehe. pero kung nagmamahalan kayo masama nga bang ikasal kayo kahit na parehas kayo ng gender? sa totoo lang feeling ko dahil close kami ni god, sa mata niya basta nagmamahalan kayo ng tunay at wagas ay hindi niya kayo hahadlangan kahit ano pa ang inyong kasarian hindi ba? sinasabi sa bibliya ay hindi maaari di ba? pero mas matimbang ang feeling na pagmamahal hindi ba? kung napatawad ni god ang mga killer, murderer at rapist(sabi di ba kapag humingi ka ng tawad sa kaniya ay papatawarin ka niya), ang mga bading pa kaya na nagbibigay kulay ng buhay na walang kasalanan kundi magmahal lang ng lubusan? naks. ;p

at kapag kinasal ka na huwag kang magpakadesperate housewife! kaloka ang pangaalipusta ng show na desperate housewives sa mga filipino doctors... wala lang. ilang milyon ba nanonood ng show na iyon at marami pa namang mga pinoy ang fan ng show tapos bigla silang gaganunin? tsk tsk. i believe na isa sa mga pinakamagagaling na doktor ng mundo ang mga pilipino kaya please lang. hay huwag manyurak kung ayaw mayurakan...

sana naman makatagpo ako ng doctor na gagamot sa aking weird sadness na nararamdaman! haha. well kasi naman masyado akong napamahal sa play naming agnoia kaya hindi ako agad makamove on... pero feeling ko may iba pang dahilan and i dont know what is it -or alam ko kung ano yun pero niloloko ko lang sarili ko na hindi ko alam iyon? chos. ano nga ba? doctor doctor help me!

ayoko namang tahiin ang mga bagay-bagay no? okey lang iyon kaysa naman ang macensor dahil sa kung anu-ano ang pinagsususulat ko. haha pilit na pilit ang pagkakakonek, anyway yun ang topic ng thesis namin na binago na namin for the third time! ang censorship of schools sa mga student. yun ang balak naming gawan ng pag-aaral. aba bilang mga mag-aaral ng pakikipagtalastasan dapat ipaglaban namin ang kalayaan sa pamamahayag hindi ba? ahihi. so more more research pa...

cant wait for sembreak! what time is it? summer time! yiheee... magsaya mga friends dahil pahinga galore na!

random people you meet in purgatory

im sure nameet niyo na ang five people sa heaven kung nabasa niyo ang aklat ni kuya mitch albom na five people you meet in heaven or nakabonding niyo na ang 500 people sa hell kung palihim niyong sinisilip ang ang the 500 people you meet in hell ni jessica zafra sa national bookstore(too bad hindi ko ba nababasa ang aklat na ito. regaluhan niyo ko. hehe) pero hindi niyo pa naencounter ang mga random people na nasa purgatoryo hano? sige sige ipapakilala ko sila sa inyo... dont worry...

but first alam mo ba ang purgatoryo? well kung katoliko sarado ka alam mo ito pero kung hindi mo knowsung good luck at kahit yun man lang sana alam mo kahit hindi ka palasimba...(like me.hehe) anyway heto na nga ang meaning ayon sa catholic encyclopedia na new advent (mataray may direct quotation ang drama! mamaya magugulat ka may bibliography na rito. cheka!):

Purgatory (Lat., "purgare", to make clean, to purify) in accordance with Catholic teaching is a place or condition of temporal punishment for those who, departing this life in God's grace, are, not entirely free from venial faults, or have not fully paid the satisfaction due to
their transgressions.

in other words dito sinasala ang mga taong close naman kay god kaso nagkasala pa rin. kaya sila napupunta rito para sa purification and all. ayon sa mga.. hmmm... ewan kung kanino nanggaling ang theory na ang purgatoryo raw ay nasa gitna ng langit at impyerno. well siguro dahil sa aklat ni dante alighieri na purgatorio. limbo pa nga ang tawag eh. nako so much for the intro... heto na ang mga random people you meet in purgatory...

the poverty stricken people

naku marami sila rito. kasi naman iba-ibang klase silang tao. may social climber, ang kaso niya kumakapit sa mayaman at hinuhuthutan ang mga ito ng salapi. nagsasalita siya ng barroque english para makaride at nakikijamming sa starbucks kahit na ang role lang niya run ay manood. pero wag niyo siyang husgahan dahil naghahanap lang naman siya ng kaibigan. ginagawa niya iyon para makalibre siya sa starbucks at masabing angat siya sa society. parang kapantay niya ang prostitute, dahil sa pagbebenta niya ng katawan nalalaspag ang kaniyang pagkababae, again, dont judge her! wala ng makain ang kaniyang pamilya.. ano pang gagawin niya hindi ba? naku may sikat na ganito, si margarita! isama mo pa sa mga ito ang squatters (and the likes of holdapers and kidnappers et al). dahil sa kahirapan nagsusumiksik sila sa kamaynilaan. ang lakas nilang magreklamo pero sino ba ang nagdudumi ng mga ilog at lansangan? well sa mata ng panginoon sa purgatory pa rin lahat sila dahil blessed are the poor in spirit, the reign of god is theirs. oh ha?

college students with 9 lives

paano nangyari iyon? well sila ang classmates mong umaasa sa iyo tuwing exams, kabonding mo ang project nila habang sila ay wala sa iyong paningin, laging kodigo ang best friend at absenero pero wag ka! akala mo kick out na sila? no no dahil andiyan pa rin sila para umasa sa iyo... masama ba? well ginagawa lang nila iyon para hindi madisapoint ang kanilang mga magulang. isipin mo na lang pag bumagsak sila, gaano kasakit iyon kay tatay at nanay hindi ba? para sa kabutihan naman daw iyon ng nakararami.

the pepperloos

naku itong mga homomen na ito! sila ang tinatawag na pamhin or paminta! well nasa purgatoryo sila para pagbayaran ang kanilang munting kasalanan ng pagsisinungaling. hindi ba piolo at paolo at raymond? well kailangan nilang itago ang lahat at palabasin sa publiko na sila'y mga macho pero no no... palda ang pangarap na isuot! naku kasi naman kung hindi sila magsisinungaling paano na ang kanilang career? so parang white lies lang ito! pag lumantad sila sa tao baka batuhin lang sila ng tinapay hindi ba? so magtago na lang para sa katahimikan ng lahat. at ang mga pamhin naman na ang hanap ay hada, mas mabigat kasi nga niloloko nila ang kasiping nila na sila'y tigasin pero si pink ranger naman pala ang idol na gayahin! well in deffense to them kaya nilagay sila sa limbo ay dahil paano naman ang sex life nila at higit sa lahat ang love life? hindi ba sabi nga ang sex ay isang natural na urge at dapat lang gawin for pro-creation? at hindi ba mahalaga ang love? naku paano kung hindi sila magpapamhin paano na ang kanilang mga pangarap na langit? (well at least nasa purgatory man sila ngayon nakatikim na rin sila ng langit.hihi)

the journalist inventor

naku hetong mga ito ang nagpapagulo sa showbiz world. kasi naman sulat ng sulat ng kung anu-ano! may mga imbento, gawa-gawa lang pero minsan siguro may totoo. susulat ng kung anong imbentong artikulo na talaga namang titibag sa career ng isang starlet... naku ha? ayaw ni mother lily ng ganiyan. pero masisisi mo ba sila? yun ang kanilang kinabubuhay! ang manira. pero paano na ang kanilang pamilya? saan na kukuha ng pangtuition si bunso? o pangbeer ni kuya? kawawa naman si joebert at ang kaniyang mga papa kapag nagkataon...

the first world citizens

ang yaman-yaman nila habang ang ibang bansa humihirap lalo. well nagnanakaw sila sa iba pero pinapamahagi naman nila sa kanilang kanayon... ala robinhood lang di ba? take and give ang motto nila. ginagamit nila ang mga mahihirap na bansa para sa kinabukasan ng kanilang mga katauhan. unfair man pero its for a cause raw sabi ni bush.

the holy hypocrites

heto yung mga nagsisimba tapos magpapahula sa labas ng quiapo. o kaya'y mga nagrorosary sa jeep tapos biglang pag natabig mo mumurahin ka ng lahat ng mura pero syempre back to dasal ulit siya with matching calling all saints in heaven pa. at least nagmura man sila dasal agad after. so parang naghugas lang sila ng kamay. at isama mo na rin mga iglesia pips na kumakain ng dinuguan. bawal sa religion nila iyon pero tuloy pa rin sa kain. kasi naman daw masarap ito with the puto, huwag daw kasing hayaang magutom ang katawan para hindi madamay ang kaluluwa.

kontrabida sa mga teleserye, kuwento at pelikula

sinasapak ang bidang lalaki, sinasampal ang bidang babae, naninira ng buhay ng bida, nagpapalit ng mukha ala impostora, nangaagaw ng anak, ng asawa o ng jowa... yan ang mga trabaho ng isang kontrabida. kaya naman nababagay sila sa purgatoryo... pero hindi ba sukdulan sila sa kasamaan? naku ate buksan mo ang iyong mga mata! nagkataon lang na mas matapang sila sa bida. if i know masayang-masaya si mara nung nakita ang talaarawan para mabengga na si clara. syempre dinidiffend lang nila ang mga sarili nila at hindi naman sila magkakaganun kung hindi papasok ang bida sa kanilang buhay. marapat na pagbayaran nila ang mga kadramahan nila sa purgatoryo. hindi ba nagsosorry naman ang mga kontrabida sa huli like lavinia to our dearest princess sarah?

ayan. ilan lang iyan sa mga mamimeet mo sa purgatory. baka may naencounter ka diyan ishare mo lang. dont be shy. well siguro marami pa sila pero siguro next time talakayin natin ang mga iba pa. naku ha baka ikaw din mapunta sa limbo! pero well mas exciting naman kasi schizo ang mga tao run. masama at mabait. isipin mo na lang na nasa earth ka. oh siya! magagalit na si san pedro eh. binubuko ko raw mga kakosa niya sa purgatoryo.