ang kagila-gilalas na pakikipagsapalaran para sa mga kasagutang pinagkait ng matalinghagang swimming pool

hangin.

hinipan ako ng hangin. paangat. paangat hanggang sa kaulapan, kaunti na lang masasalat ko na ang kalangitan. walang tulog akong nakatingala sa langit, isang pebrero, buwan ng pag-ibig, humihiling sa mga nagliliparang hot air balloon na bigyan ako ng irog na magmamahal sa akin.

dinala marahil sa hangin ang daing ng aking pusong nagsusumamo, nais niyang tumibok sa taong kasing ilap, kasing lamig, ng hanging hindi makita pero nadarama... parang multong hindi matahimik sa gabing walang bituin.

feb 2013. international hot air balloon festival.

ang sabi ng hangin, hindi raw sapat na siya lang ang magdala ng mensahe. maglayag sa malayong lugar, higit sampung oras ang biyahe sa bus. makikilala ko run kung sino ang dapat kausapin. 

bitbit ang kaniyang payo, sumakay ako kasama ang dalawang kaibigan patungo sa malayong probinsya ng ilocos....

march 2013. vigan, ilocos sur

sa lumang kalye pilit kong pinagtanong kung kanino ako hihingi ng payo. ang sabi nila ay wala roon si manong tubig. dapat pumunta raw ako sa pinakadulo ng mapa sa gilid ng pilipinas. doon daw, makakausap ko si manong, laging naiinis sa mga sawing mangingibig. 

ilang oras pa, pagod na pagod, nakatagpo ko rin si manong. 

maalon siya at masungit.

tubig.

march 2013. pagudpud, ilocos norte

malayo at mahirap siyang datingin pero walang pakialam si manong tubig. ihahampas pa rin niya ang kaniyang alon sa kabila ng ganda ng panahon. hingi nang hingi raw ng payo bakit hindi raw kusang kumilos. ang alat na naman ni manong. padabog niyang binigay sa akin ang payong dapat kong sundin. 

dumayo pa raw ako sa mas malayong lugar. mas malayo pa sa kaniyang kinaluluguran. doon aking makikita ang kasagutan. 

matapos noon ay hindi na siya kailanman nakipag-usap pa sa akin. 

kaya muli akong bumalik sa aking kaibigang hangin.

march 2013. bangui windmills, ilocos norte

batid mo ba ang payo ni manong? urirat niya. wala akong masagot kung hindi ang pagsimangot. bago lumubog ang araw, hinaplos haplos niya ako at lumapit sa aking tenga...

pumunta ka sa isang kahariang minsang mayaman ngunit ngayon ay bagsak. 

tag-init pa rin noon, kasama ang mga kaibigan, naglamyerda kami patungo sa malayong malayong patay na kaharian. 

ang sabi ng hangin, ibulong ko rin daw sa mga diyos na nakaukit sa bato, sa templong punong-puno ng mga imahen ng mga diyos at diyosa na hindi ko naman kilala. ngunit ako'y nanalangin pa rin.

oh mga diyos at diyosang walang pangalan, bigyan niyo po ako ng taong magpapainit ng aking mga gabi. maglalayag sa ilog ng aking isip at magsusulsi ng aming mga panaginip. 

hindi nila ako maintindihan pero dama naman nila ang aking kahilingan. 

april 2013. inside angkor wat. cambodia. 

isang tulog lang, binigay nila sa akin ang kasagutan sa aking dasal. umibig ako. nakipaglaro at nakipagharutan sa magagandang tren ng bangkok. sa aking pagpikit, nakikita ko si tong ng love of siam o si shone ng crazy little thing called love. nagsasayaw kaming dalawa sa mga templo. sa siam square. 

hanggang sa nagising na lang ako. tapos na ang lahat. 

april 2013. bangkok, thailand.

umibig ako sa lungsod, siya ang minahal ko ngayong taon. pero kinailangan ko siyang iwan. dahil sabi ng hangin, huwag masyadong makampante sa mga taong puro magandang salita ang binubulong, iiwan ka rin nila. 

pero ako kaya ang nang-iwan. 

hindi yata kami para sa isa't-isa. wala ng naitulong pa sa akin ang hangin. 

kaya muli akong lumapit sa tubig... 

kuha ni lei v. june 2013. anvaya cove, bataan.

mas kalmado siya ngayon, pero ang sabi niya: hindi ako ang kailangan mo. wag kang masyadong magmadali sa kasagutan. may mga mga sagot na kailangan mong paghirapan. 

matalinghaga pala ang swimming pool, isip ko, ngunit sinunod ko pa rin ang kaniyang gusto at nagpakahirap. umakyat sa matatarik na bundok at hinarap ang matandang lupa.

lupa.

my fave photo from last year! :)
july, 2013. batad, ifugao.

sa kaniyang ganda, madali akong nahalina. tila hindi siya tumanda ngunit ang edad niya ay lagpas libo na. mayumi ang kaniyang boses, tila laging nanghaharot. malandi pa sa babaeng makati pero ang puri ay kasing dalisay nang sa dalaginding na hindi pa dinadalaw.  

madali ka niyang mapapaibig, tila isang diwatang may kapangyarihang magpatibok ng pusong bato. 

hindi ka nadalian, pinahirapan kita sa pag-akyat, kaya bilang pabuya, iyong masasaksihan ang aking ganda. pagyayabang niya. 

na-bato-balani ako. namangha na lang at hindi na siya muling inusisa pa. 

inibig ko siya pero binigo niya ang puso kong sumisinta. 

tinanggap ko ito.  gusto ko mang magdalamhati, ang mahalaga sa kabila ng aking paghihirap, nasilayan ko ang kaniyang pambihirang ganda. 

hanggang sa aking pag-iisa, siya'y nagpakita...

gusto mo bang tumibok yan? asa akin ang sandata...

apoy.

october 2013, hongkong.

nag-aalab ang kaniyang init. sumasambulat ang liwanag sa gabi. siya ang apoy. sumabay sa pagbabago, siya na raw ang nagkikislapang mga ilaw sa mga gusali. 

naghahanap ka bang muli ng pag-ibig? magtitiwala pa bang muli sa mga payong magpapaasa lang sa'yo na nandiyan lang siya sa tabi? wag kang hangal. wag kang tanga.

paglaruan mo lang ako, sa panandalian, iyong mararamdaman ang aking init ng pagmamahal. 

hindi ba't iyon  naman ang payong pinakamadaling sundin?

kaya tanong sa akin ng aking kaibigan, ngayong 2013:

nagmahal ka ba o lumandi?

lumandi.

***

happy new year. happy 2014. okay naisip ko kasi infair naging gala ako sa 2013 at naging memorable ang taon dahil sa mga lugar na aking napasyalan. so sila na lang ang ibibida ko sa aking year ender. more travels to come... sana this year. lol. 

nagayuma ako

ng siquijor.

ang ganda pramis.

last week of july in siquijor slash dumaguete.

singapura in my mind

march 14.

yan ang araw na magagamit ko ang aking passport for the first time.
it's my dream to travel the world at para simulan ito, bakit hindi muna sa ating kapit bahay?
ang singapore!


unang tapak ko sa maliit na bansang ito, nakita ko na agad ang malaking kaibahan sa pilipinas.
malinis.
organisado.
disiplinadong mga tao.
maunlad.
 moderno.

malayong malayo sa bansa natin.

kahit saan ako tumingin larawan ito ng kaunlaran at masunuring lipunan.
walang mga yagit sa kalsada (narealize ko kami na pala yung yagit. haha), safe bumalandra sa gabi at hindi ka matatakot maholdap o magahasa.

magara ang mga matatayog na gusali.
mabilis ang kanilang mga tren.
maaayos ang seguridad.
pwedeng uminom sa gripo.

malayo sa bansang pilipinas.

pero habang tumatagal ako, mas nakikilala ko ang maliit na bansang ito.
sobrang masunurin ang mga tao sa batas.
kaya naman takot na silang lumabag sa kanilang gobyerno.
walang rally sa singapore.
may curfew ng 12 midnight.
at iisa lang ang may ari ng tv network.
parang martial law lang.

well hindi naman siguro lahat pero majority ng nakakasalamuha naming singaporeans masusungit. haha sabi nga ng isang pinoy na nakachikahan namin sa isang mall sa orchard, "hindi sila marunong tumawa."
kung maayos lang daw sana ang kita sa'tin, hindi na sila magtitiis sa sg.

kapansin pansin din na para silang robot. mabibilis ang mga lakad animo'y laging nagmamadali. may oras na dapat sundin. umiikot ang buhay nila sa trabaho.

sa liit ng bansa nila, mga foreigners ang bumubuhay sa kanilang populasyon. well opinion ko lang naman ito, pero parang walang sariling kultura ang singapore dahil sa maraming lahi na nga ang nandito. bukod sa nagtatayugang building at modernong arkitekto, kung kultura at kultura ang hahanapin parang hindi ito nagsisip through.

mabilis ang oras dahil nga routinary ang buhay. sabi ko nga, mukhang mabobore din ako sa singapore kapag nagstay ako run. unless marami akong pera. lol

sa apat na araw na naging lima kong stay sa singapore dahil nadelay ang flight, mas nakilala ko ang maliit na bansang ito na 3 oras ang layo satin by plane. pero sa limang araw na yun, pakiramdam ko mas nakilala ko rin ang pilipinas.

madumi.
maingay.
magulo.
pero masaya.
malaya.
sa'tin ang mundo.

ibang-iba pa rin talaga ang bansang pilipinas.

:)

tatlong araw, dalawang gabi

wala pang marso noong binuksan na namin ng aking mga katrabaho ang summer season. gusto naming takasan ang ingay at kaguluhan ng siyudad para makapag-isip-isip at makapagsulat. kaya naisipan naming mag galera! 

oh yes. why not chocnut? isang kembot lang ito mula sa maynila. kaya fly high ang drama namin sa mindoro!

 february 25 hanggang 27, tatlong araw at dalawang gabi kami sa puerto galera. at hindi kami nagstay sa mataong white beach at tinry namin sa talipanan. 

well mas tahimik at hindi crowded. malinaw pa rin ang tubig though mabato. may angking ganda talaga ang galera. though kung partyphile ka, mamimiss mo ang fun sa white beach at syempre ang jurassic. nyahaha though pwede namang magtryk ang kaso may buwis buhay factor. kaloka. as in mapapadasal ka kasi naman sa gilid mo isang maling keme lang ng tryk malalaglag kayo sa bangin!

sa gabi, kitang-kita ang mga stars. pwede kang magpaka-shane west at mandy moore habang nakatingala sa langit ang peg. as in. ang ganda ganda ng langit parang may pimple attack lang. chos. basta ibang klase talaga kapag kita mo ang mga star sa kalangitan na hindi natin masyadong naeenjoy sa manila.

iba ang hatid ng malamig na hangin at hampas ng alon sa dalampasigan sa gabi. nakaka-emo lang. eh lahat pa naman kami nun single. lol. iniisip namin na what if may mga kayakap kami nun? haha laos. wala e. 

so let's welcome summer na!!!! :)

falling in love in four days

daig ko pa raw si imelda papin sabi ng isa kong friend kasi wala pang isang linggo ang pakikipagharutan ko sa pag-ibig na ito. malay ko bang sa apat na araw, muling titibok ang puso ko?

noong biyernes palang, hindi ko ito inasahan, pagkakitang-pagkakita ko palang sa'yo na love at first sight ako. hindi mo rin naman ako masisisi, sa gitna ng makulimlim na panahon hindi ko maiwasang mabighani sa taglay mong ganda... napatigil ako e, siguro ito na yung cliche na sinasabing you take my breath away...

spell green? c-o-r-o-n

ngayon ko lang narealize na ang kulay pala ng pag-ibig ay luntian. walang hanggang luntian. ang iyong hubog, mga linyang nabubuo sa aking mga imahinasyon... the curves, the greens, the camera did not give justice sa iyong natatanging ganda.

si heidi na lang ang kulang

kinakapa ko pa ang mga magagandang salita na nais kong sabihin sayo... pero walang bumabagay, walang pumapantay sa taglay mong ganda. ikaw na!

sabado, hindi ko inalantana ang ulan, masaksihan ka lamang. hindi rin matutumbasan ng ilang kagat ng lamok ang aking pagtitiis makapiling ka lamang. mula sa mga lawang hindi ko masisid, o pakikipaglaro sa mga isda... lahat ng surpresa, fine, huling-huli mo na ako. ako'y iyong-iyo na.

paraiso

sabi nila, makikita mo ang langit kapag ika'y namatay pero salamat naman pero nung linggo pinakita mo na sa akin kung ano ang langit. hindi ko inaasahan, so ito pala ang tinatawag nilang langit?

pero ang lahat daw may hangganan, ang matamis nating pagiibigan ay nakatakda rin palang matuldukan. wala lang, naipaglaban na natin to sa malalakas na ulan at napagdasal na sana lumayo na ang bagyo...pati langit, nakisabwatan na sa ating pagmamahalan.

luntian

pero wala e. lunes noon, humakbang na ako palayo. kaulayaw ka pa rin, kahit sa isip ko. ang kaso wala akong laban sa panahon at tadhana. oras na para mamaalam na.

ambilis ng pangyayari. sinubukan mo akong pigilan, pero mas malakas sila sa'yo... oras na para tayo'y magkalayo... pero alam ko naman na meant to be tayo. 

oras na para magbalik sa lungsod... sa lungsod na hindi kita nakilala. heto na. kaharap na naman ang mga makinarya, nasasabik na muli kang makaulayaw.

paalam, hanggang sa muli.
salamat sa mga ala-ala.

from bora with love

unang linggo ng enero, naging exciting na agad ang 2011 ko.
makakasakay na ako sa eroplano at makakarating na ako sa bora, finally!
fun. akala ko nga hindi pa ako makakasama e grabe may ticket na ako. haha wala na akong problema sa lugar na pagstestayan kasi kasama ko ang balikbayan tiyas at mudang ng best friend ko.  so pamasahe lang ang gastos.

perstaym sa erpleyn! :p

siksik liglig pa dahil ang flight friday night na mga 11 pm then pagdating dun maghihintay pa ng alasingko ng umaga para sa pagbubukas ng pier, so sabado ng umaga ang dating namin sa bora at ang flight sunday ng hapon so talagang dapat sulitin ang one day stay!

the famous bora beach

so pagdating dun, nagulat ako kasi puro stall ang binabaan namin so sa isip ko, 'so heto na yung bora?' hanggang sa pagpasok namin sa alleys full of stalls.. unti-unti ko nang nasisilayan ang white beach hanggang sa tumambad sa akin ang karagatan, 'ito nga ang boracay... ang ganda!'

byootipool!

sinulit talaga namin ng best friend ko na si aj ang stay. walang tulugan mula umaga hanggang madaling araw. haha tamang rest sa room, then frolic sa beach sa umaga, breakfast sa beach front, tamang swimming at boy watching, frolic ulit sa beach, picture picture, lunch sa inasal sa tanghali, window shopping, frolic ulit sa beach, boy watching ulit, lakad sa grotto, isaw galore and shake for merienda, tamang swim ulit then go sa puca beach na nakamamatay magswimming.haha next, home cooked meal and pizza for dinner sa gabi then explore the night life, more boy watching, sip ng alcohol, chitchat sa foreigners then massage! then borlogs na para gumising ng umaga para magsnorkel.

bora graffiti

colorful kemes

syempre hindi kami nagising ng maaga. kaya deads. hindi kami nakapagsnorkel. bwahaha. so nagfrolic na lang kami sa beach at one last swim! then dahil ati-atihan season is so coming kaya sa beach ng boracay may parada. at may isang float, float ng mga lechon... look!

ang cool di ba? so after nun kain kami sa shakeys. yum. super sarap tapos dahil hapon ang flight kailangan nang bumalik ng kalibo para sa aming flight pabalik ng manila.

goodbye bora mae!

hay so van papuntang kalibo... short but sweet ang stay ko sa bora kaya nagpapasalamat ako sa cando family dahil sa accomodation at guess what, noong nagbabayad na ako, hindi na nila ako siningil sa tickets ko sa bora! winner. hehe. ako na ang nilibre. bwahaha. so pagdating sa kalibo airport waiting in vain...

pero syempre while waiting... kailangan may sight seeing. hihi...
may crush akong guy na naghihintay sa airport... winiwish ko na sana same flight kami. sad hindi ko siya nakunan ng nakaharap. haha

 he's cute. hehe at panalo same flight nga kami. kaso pagsakay namin ng eroplano hindi ko na siya nakita! boo.

pabalik ng manila!

 hay so ayun ang one day enehap stay sa bora noong first weekend of january. :) thanks argel! hehe. :) bora, pangako someday babalik akong muli. :)