alaala ng tag-ulan

sad.

seasonal affective disorder.

The US National Library of Medicine notes that "some people experience a serious mood change when the seasons change. They may sleep too much, have little energy, and crave sweets and starchy foods. They may also feel depressed. Though symptoms can be severe, they usually clear up."

Symptoms of SAD may consist of: difficulty waking up in the morning, tendency to oversleep as well as to overeat, and especially a craving for carbohydrates, which leads to weight gain. Other symptoms include a lack of energy, difficulty concentrating on completing tasks, and withdrawal from friends, family, and social activities. All of this leads to the depression, pessimism, and lack of pleasure which characterize a person suffering from this disorder.

ayon iyan sa wikipedia. ganiyang nga siguro ang nadarama ko sa tuwing gloomy ang panahon. lalo na't tag-ulan na.

bakit nga kaya? hinungkat kong muli ang aking isang blog sa isa ko pang blog, mga alaala ng tag-ulan.

***
habang pumapatak ang ulan at humahalik na malamig na hangin sa aking balat saka naman sumabay na bumaha sa aking gunita ang mga alaala noong aking kabataan...

sa pampanga kasi ako nagbabakasyon noon tuwing summer. naroon kasi ang aking mga lolo't lola, tiyo't tiya at mga pinsan. kami lang ang naligaw sa lungsod ng cabanatuan na tatlong oras ang layo mula sa probinsya ng mga kapampangan. naaalala ko noon, sa unang pagpatak ng ulan sasalubungin namin ito ng aking mga pinsan! magbibisikleta sa baku-bakong kalsada na sinalanta ng lahar, pupunta sa tumana at maglalaro sa putikan, panonoorin ang nangangalit na ilog o dili kaya'y manghuhuli ng salaguinto't salagubang sa matandang puno ng sampaloc na sinasabing may kapre at mga duwende. namimitas din kami ng siniguelas o kaya aratelis kasi parang fresh kapag naulanan. ang saya! parang walang problema ang buhay.

pagkatapos ng buhos ng ulan, maririnig na namin ang pagkokak ng mga palaka. pwede na ring manghuli ng duron (parang grasshopper na peste sa palayan) na maaaring kainin o laruin. isama mo pa ang mga iba't-ibang klase ng tutubi gaya ng tutubing karayom, tutubing kalabaw at yung kulay orange(mahirap hulihin ang kulay blue na tutubi!). pwede ring manalagi na lang sa bahay at uminom ng kape o kumain ng champurado. mas exciting kapag may bahaghari!

kapag daw umuulan umiiyak ang diyos at kapag sinabayan naman ito ng araw, may kinakasal daw na pangit. oras na kumulog kundi umubo ang panginoon naglalaro naman daw ito ng bowling. hay ang sarap alalahanin ng tag-ulan dati. kung pwede lang balikan muli ang mga panahong iyon...

***
kaya siguro nakalulungkot ang rainy days, bukod sa maputik kapag naglakad ka sa kalsada, sa tuwing papatak ang ulan maraming alaala ang babaha. mga alaalang matatamis at masasaya. hay. kay sarap humigop ng mainit na tsokolate o kumain ng umuusok pang champorado.

...sa bagay sino nga bang hindi mapipikon sa pag-ulan lalo na noong kolehiyo. sana sinama na lang sa requirement ang bangka sa aming uniporme noon.