malapit na ang pasko.
well hindi na siya kasing saya unlike dati pero syempre iba pa rin ang feeling kapag malamig na ang simoy ng hangin at tumutugtog ang mga christmas song sa radyo o kung saan man.
pero actually noong tumatanda na ako, dinedread ko na yung feeling na sasapit na naman ang araw na ito.
kasi sa panahong ito obliged na umuwi ako sa pampanga. i love pampanga pero kasi naman i feel awkward sa mga family reunion kasi nga hindi ako masyadong close sa mga relatives ko. ayoko ng family gathering. ayoko ng mga tanong kung kailan ako mag-aasawa kasi mabubullshitan na naman sa mga in denial kong kamag-anak. lol. magiging uncomfortable na naman ako sa buong stay ko at magiging anti-social.
i hate it na i can't be myself with my family at ang ironic dun alam naman nila. hindi ako out pero open secret naman na i'm gay. hindi lang namin napag-uusapan.
naiinggit ako sa mga pamilyang close. or sa mga beki na out sa relatives nila. ako kasi feeling ko abrupt din kasi hindi naman nila ako kilala at feeling ko if i show who i really am hindi nila kakayanin. haha i mean kasi nga parang pilit naman. tas deep inside alam ko namang may nega comment sila.
hay naku. this is so frustrating. taon taon na lang ito ang issue ko with them. ang sad lang. well i guess they try to reach out pero ewan ko. parang ang hirap magadjust na. kasi naman kung di ba nila ako binully nung bata ako hindi ba? sabi ko nga mas masakit na mabully ka sa family circle mo kasi compared sa nabully ka sa school at least yung mga bullies sa school malaki ang chance na hindi mo na sila makikita after grad... e paano kapag ang bully mismong family mo di ba?! haggard. kung anong cool ko sa school ganon naman ako katimid kapag sila ang kasama ko. hay naku.
howell sasapit at sasapit ang araw ng pasko at uuwi't uuwi pa rin naman ako. howell i have to endure another day of awkward moments. ayayay maligayang pasko naman.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
post apocalyptic manila
maganda ang tama ng araw sa mga nagtatayugang gusali. mga gusaling walang masyadong laman. gaya ng malawak na EDSA, na wala ni anino ng mga...
-
gusto mo ng surreal feeling? 1999. twenty years ago. imagine how different the world was. no iphones. and the whole world...
-
let me start this post with a cliched "one rainy september night", i decided to battle the rain and land on a wet road. i descende...
-
i'm always fascinated with the unknown. bata pa lang ako imbis na matakot sa dilim, mas sinusuong ko ito. hindi ako takot lapitan ang pu...
top [url=http://www.001casino.com/]free casino games[/url] brake the latest [url=http://www.casinolasvegass.com/]online casino[/url] autonomous no set aside hand-out at the best [url=http://www.baywatchcasino.com/]baywatch casino
ReplyDelete[/url].