family dinner

tahimik na kumakain ang mag-anak sa hapag kainan.

clunk. clunk. clunk. sabi ng kanilang mga kubyertos. 

"paki-abot naman nung chopsuy." utos ni kuya.

"bakit ako?" sabi ni bunso. dinig na dinig ang pagrereklamo sa kaniyang boses.
animo'y nang-uusig.

matalim ang tingin ni kuya. bad trip pa dahil sa nangyaring laro kanina. mabilis namang i-aabot ni mama ang gulay kay bunso.

"kain lang ng kain. alam kong pagod ka rin."

tahimik na kukuha si bunso ng ulam. mas marami ito kumpara sa kanin na nakalagay sa kaniyang plato.

clunk. clunk. clunk. sabi ng kanilang mga kubyertos.

sabay na kukuha ng piritong manok ang magkapatid. isa na lang ang natira.  matitigilan si bunso.

"sa'yo na." mahinang sabi niya sa kaniyang kuya.

"sige... sa'yo na." sabi naman niya sa bunso.

titinidurin ito ni tatay. hahatiin niya ang piritong manok. ibibigay niya ang hita sa bunso at ang drumstick sa kuya.

tahimik ulit ang dalawang magkapatid na kakain.

clunk. clunk. clunk. sabi ng kanilang mga kubyertos.

ubos na ang kanilang pinagkainan. malinis na malinis ang plato ng magkuya. tila binuhos dito lahat ng natitirang lakas.

"sinong nakatokang maghugas ng pinggan?" tanong ni mama.

"sa sabado pa malalaman." sabi ni kuya.

tatayo si kuya matapos uminom ng tubig. titignan niya ang kaniyang bunsong kapatid, may ngising nang-aasar.

"basta yung talo, utusan."

pero alam naman nilang dalawa na kahit anong mangyari sa huling laro nila sa sabado, sa bahay na yun pa rin uuwi ang hihiranging kampiyon at sa tahanang ding yun maririnig ang echo ng kantiyaw ng nanalo sa uuwing luhaan.

ang post na ito ay inspired sa sibling rivalry nina jeric at jeron teng.
go uste! :p