when we first met

i heard a lot of things about you.

about your past love. your family. your heartbreaks. 

about you. how cute you are. how nice you are. 

...so it's not unusual to long for that day na makilala kita. 

it was past eight, if my memory served me right, nagmadali akong pumunta sa resto sa baba ng pinagtratrabahuhan nating company. bago pa ang resto na ito nun. galing ako sa pinto sa likod, magkasama na kayo ng kaibigan ko.

sa wakas. nakilala na rin kita. 

totoo nga. cute ka. 

...at unang pagkikita palang natin, parang ang tagal na nating magkakilala. 

nag-usap tayo ng mga palabas na pinupanood natin. nagshare din ako ng mga palabas na hindi mo pa napapanood. binigyan mo ako ng tv series na papanoorin. sabi mo maganda iyon. 

ang dali dali mong magustuhan. yung pagsingkit ng iyong mata kapag ngumingiti ka. kung paano ka makipag-usap, ang gaan-gaan. 

mabuti naman at nakilala na kita. 

at alam mo, unang kita ko palang sa'yo nun, may kung anong kinilig sa puso ko. para akong nagdadalaga nung mga oras na yun. 

gusto na kita agad. 

nauna kang umalis. naiwan kami ng aking kaibigan. 

"kumusta siya?" tanong niya sa'kin.

"gusto ko siya." 

ngumiti siya. alam niyang sa sarili niya na tama siya at magugustuhan kita. ikaw kasi ang bago niyang nililigawan. palibhasa, galit ako sa ex niya kaya madali na lang sa'kin mahulog ang loob kung sino man ang bago niyang ipapakilala.

ginusto ko kayong magkatuluyan. para syempre maging friends din tayo. 

...para mapalapit din tayo sa isa't-isa.

pero at the back of my mind, i know, hindi kayo magwowork out dahil panakip butas niyo lang naman ang isa't-isa di ba? eventually, as predicted, nagkabalikan ang kaibigan ko at ang ex niya (na hanggang ngayon hindi pa rin kami okay) at nagkabalikan din kayo ng ex mo. naging tulay yun para maayos ng kaibigan ko ang relasyon niya sa kaniyang ex. at ako, parang naheartbroken din nung hindi kayo naging mag-on.

alam mo ba, seryoso, nalungkot ako nun. parang nabasted din ako e. parang ako rin yung tinalikuran. sinermunan ko ang kaibigan ko na ang tanga tanga niya para pakawalan ang good catch na kagaya mo. 

hindi na tayo nagkita ulit. pero salamat sa twitter, instagram at facebook. nakakausap pa rin kita. mas nakilala kita dahil sa mga post mo. sorry. hindi ako stalker ha. pero kapag nababasa ko ang pangalan mo sa feed ko, hindi ko maiwasang mapatingin.  

kulay green ang chatbox mo. kinumusta kita. sabi mo irereto mo ako sa isa sa mga kaibigan mo. i was hesitant. kasi... ewan. hindi ako sanay sa ganun. nbsb nga ako hindi ba? naalala mo? hanggang sa may makita akong pogi na friend mo. 

"ang cute ng kaibigan mo." 

"sino?"

sinabi ko ang pangalan. 

"boyfriend ko yan." 

natawa ako. ang awkward and ang funny lang at the same time. ang cute niya. bagay kayo. perfect couple. mukhang mahal na mahal niyo ang isa't-isa. pero kebs. sabi ko crush ko pa rin ang boyfriend mo. natawa ka lang. 

lumipas ang mga panahon, ang interaction lang natin ay mga like sa instagram at mga comments sa status. nagkaboyfriend na yung irereto mo dapat sa'kin. may panaka-naka pa ring chat. sorry hanggang ngayon hindi ko pa rin napanood yung nireto mong tv series. nasira yung hard drive ko e. 

alam mo bang napapangiti mo ako kapag nilalike mo ang mga pictures ko sa instagram? at sa tuwing nilalalike mo rin status ko sa fb parang tanga akong napapangisi. 

naalala ko tuloy nung unang araw tayong nagkakilala. nung gabing tinanong ako ng kaibigan ko kung gusto ba kita. mula noon, hindi pa rin nagbabago ang sagot ko...

gusto kita.

ang post na ito ay dedicated sa crush ko sa work. haha lagi kasi akong tinatanong kung sino ang crush ko sa work. at ngayon ko napagtanto kung sino. siyet. haha ngayon may masasagot na ako. :p ang teenybopper ko lang. haha kaya kung mabasa mo man ito, crush lang naman. wag lalaki ang ulo. pero... er crush nga kita. haha (assuming na binabasa ito hano?)