epilogues

before this, there were alternate endings.

"Ngunit malay mo, ang inyong landas ay magtagpo muli.
- Epilogue."
JM

...at nagtagpo nga kami noong nakaraang linggo kung saan kami unang nagkita.
tila sinulat sa aming mga bituin ang aming muling pagkikita ni enchong enchongan.

hinalikan niya ako ng mahigpit, walang pakialam sa mga nakatingin sa sauna. 
"sinabi ko na nga ba, magkikita tayo ulit."  hindi na niya ako pinakawalan pa sa kaniyang bisig. tama nga ang sinasabi sa mga rom com na napanood ko, tila tumigil ang oras at tumugtog ang isang masamyong musika.

nagtama ang aming mga mata. mga makahulugang ngiti. dating gawi.
naiintindihan ko na kung bakit hindi siya hinabol ng aking mga paa.

walang kilig.
walang musika.
init at usok lang sa sauna.

tinuldukan na ang aming muling pagkikita.
wala nang dapat pang magsimula dahil ang naudlot na kuwento ay tapos na.

***

sa dilim paikot ikot lang ako.
hinahanap ka sa bawat labing tatama
sa labi kong sabik mabasa ng laway mong dala ang bukang liwayway
na aking hinintay sa mahaba at malalamig na gabi.
hinabi ko na ang ating kapalaran, sa aking magagaspang na palad
na kasiping ko sa magdamag dahil wala ka pa rin
sa aking bakanteng papag.
nainip na sa kakakapa sa mga bulubunduking bukol
na wala namang mga kahulugan kundi ang
mga pigil na pagnanasa
na ikaw lang ang kayang makapag-bigay.
hinanap kita sa mga sulok ng iba't-ibang kuwarto,
tinanaw sa mga malalawak na hacienda
hindi pa rin kita makita.
nakipagpatintero sa mga anino sa pader
na akala ko ikaw ang may likha
iba't-ibang pisngi na ang hinaplos
wala pa rin akong napala.
tagu-taguan pala ang laro, at ako ang taya.
sisigaw na sila ng 'burong talangka'

***

alas dos na ng madaling araw sa kahabaan ng morato.
pauwi na ako habang iniinom ang aking paboritong vitamilk soy milk drink, malamig ang tangan kong bote pero dama ko ang init ng gabi.

may pasalubong sa aking lalaking may hitsura, tila nagmamadali sa kaniyang paglalakad.
may nakasunod sa kaniyang isa pang lalaki. siguro kasing edaran ko sila, mga mid 20s. pinalo siya sa pwet.

"ang sweet naman." sabi ko sa isip ko.

pero isang malutong na putang ina mo ang pinakawalan ng pumalong lalaki. may galit.
natigilan ako pero matapos ang ilang sandali ay nagpatuloy na ako sa paglalakad. may nakahintong taksi sa hindi kalayuan.

doon kasi nanggaling ang ikalawang lalaki. marahil ay doon din galing ang una.
inulit ni lalaki 2 ang pagmumura kay lalaki 1.

bakas na bakas ang galit sa mukha ni lalaki 2 pero nakatingin lang sa kaniya si lalaki 1.
sinulyapan ko sila nang medyo makalayo na ako sa dalawang lalaki.

"bayad na kaya sila sa taxi?" naisip ko.

pero umalis na ito at hindi na sila hinintay pa.
muli ko silang tinanaw.

si lalaki 2 lang ang nagsasalita. hindi ko na narinig pa ang kanilang pinag-usapan.
...o kung meron man silang pinag-usapan.

nagpatuloy lang ako sa paglalakad palayo.
hindi ko na inalam pa ang kanilang ending.

gaya ng happy ending sa mga teleserye, pinatawad ni lalaki 2 si lalaki 1 kahit na gaano pa kalaki ang galit nito. marahil ganoon nga ang pagmamahal, kaya nitong burahin ang mga naglalakihang kasalanan na inakala natin ay hindi na natin pa kayang mapatawad. 

***

chinika ng boss ko ang tungkol sa isang manghuhula na karamihan sa hula niya ay nagkakatotoo. gusto ko na ayaw kong magpahula.

paano kung may masamang mangyari?
paano kung maparanoid ako tungkol sa future?
paano kung malaman kong hindi na pala ako magkakaboypren kahit kailan?

shet. ang saklap naman inay! lol

***

mula sa aking unang nokia phone na 3310 na talagang inaliw ako ng todo sa paglalaro ng space impact at sa pataasan ng high score sa snake. best in palit din ako ng casing, operator logo at nagcompose ng ring tone. 

noong college, niregaluhan ako ng aking orgmates ng 8210 with matching surprise partey sa isang rehearsal ng play. naiyak ako. shet. charot. haha grabe nung high school mga mayayamang kaklase ko lang ang may 8210 kaso nung college naluma na siya. charooot. haha 

at ang grad gift sa aking 2630 na buhay pa ngayon at gamit ni inay. sinamahan din nito ako sa aking unang work hanggang sa ngayon with matching 'kapag tumibok ang puso' as ringtone (at nasurvive niya ang pagkakalaglag sa toilet. haha). at ang aking huling nokia na c3 na nagpaexperience sa akin ng qwerty! haha hindi sana ako magswiswitch phone kung hindi lang dahil sa instagram. haha

so para sa aking naging apat na nokia phones na kahit ilang beses bumagsak ay daig pa ang pusa sa nine lives ang kaso hindi kinaya ang pagbili ng microsoft. nokia will always be remembered dahil naging malaking bahagi ito ng buhay ko. 

goodbye nokia, goodbye my friend. 

***

gusto kong maging busy.
para hindi sumasagi sa isip ko ang mga bagay bagay.
minsan kasi sa gitna ng katahimikan ng isip mo, mas maraming ingay ang kayang pumasok.
mga bagay na mapapatanong ka rin.
hanggang sa kukuwestuyin mo na ang iyong sariling kakayahan.
mabubuhay ang mga takot.
takot sa hinaharap.
duda sa sarili.
maghahanap ka na ng mga kakulangan, na hindi mo naman dati hinahanap.
gusto ko na ngang maging busy.
lunurin ang sarili sa trabaho.
para wala na akong ibang proproblemahin
kundi ang kathang isip na buhay ng mga nilikhang tauhan.