i tend to forget easily now... kaya minsan napaparanoid ako kung may dapat bang gawin at hindi ko lang maalala, pero wala naman pala talagang dapat gawin. haha. akala natin minsan may dapat tayong alalahanin pero in reality, wala naman pala. in short, masyado nating binibigyan ng problema ang ating mga sarili......
pero may problema ako. yun nga wala akong dapat alalahanin. that is exactly what my problem is! wala akong inaalala! im just worried right now because parang nabobobo ako. maybe because kakastart pa lang ng classes pero... hay pero i think madali na lang iyon kapag nakapagprocess uli ang mind ko ayos na.. what wrong is i think... feeling ko namanhid ako sa kahit anong pakiramdam! shet mukhang nagdradrama ang aking post pero in truth iam worried. i wanna cry pero i cant, i want to feel my heart beat again pero its dead. my mind is in total blank. parang nakalimutan niya kung ano ang saya, lungkot, pangamba... wah!
...
baka puyat lang.. baka sa isang araw paggising ko wala na ako sa amnesiang ito! ayoko yata ng ganitong pakiramdam. BLANK FEELING ang tawag dito. mas gugustuhin ko nang maging malungkot kaysa walang maramdaman(not?! haha).. hay i just dont know what to write pa...
iam lost na talaga...
loooossstt....
gone...
...
sino ako?
No comments:
Post a Comment
Magsalita ka mortal!
Ang pagbukas ng aparador ay may kabayarang salita na mananatili sa loob magpakailanpaman!
bwahahaha!