xxiii

parang mga butil ng sand ang mga araw...

23 araw na lang mabubura na ang teen sa edad ko...

sa mga paraan na araw, binibilang ko na ang pagkatinedyer ko...

naging masaya ba ako?

wala bang regrets?

hindi ko ba maiisipan pagdating ng panahon na baliktarin ang hourglass para bumalik?

masaya ang childhood ko.

yes. im proud to say that i had fun. hindi ko talaga malilimutan ang aking makulay na kabataan. malaya akong naglaro at nagpakabata. hay yeah minsan gusto ko na lang magstay sa simpleng buhay parang noong bata pa ako... kung pwede lang tumakas di ba at bumalik, siguro many of us ay tinurn na ang hourglass just to go back... its a desperate move but im sure it will be all worth it! well hanggang dream na lang iyon. no turning back na nga eh. hay ayaw kong isipin na ang pagtanda ay isang negative na bagay... pero siguro nga ayaw ko lang umalis sa comfort zone ko... blessing nga ang pagtanda kasi tumatagal ang buhay mo sa mundo. pero hindi ba pwedeng tawagin na ang pagdagdag ng edad ay pagbata? wala lang. para makatakas ulit sa pagtanda..

hay...

19 going on 20

im so adult na kasi goodbye teenager years na ako. another chapter of my life is finally opening and mixed emotions ang nararamdaman ko. i dont know what i really feel.. excitment? worried? happiness? scared? oh well i dont know what adulthood really is. fine more responsibility... well i guess i will finally know the real essence of adulthood now that i'am 23 days near to it. paano ko nga naman malalaman kung ano talaga ang adulthood kung hindi ko mararanasan? kaysa magbigay ako ng kung anu-anong definition ek ek.... meaningless lahat iyon kaya might as well experience it! so i guess i will face it with anticipation! heto na....

...

twenty-three

23 days from now,

i will bid teddy away

23 days from now,

batibot waves goodbye

23 days from now,

candies mean fantasies

23 days from now,

legos are meaningless

after 23 days...

iam young again.