actually im facing a crossroad right now.
nastruck kasi ako na after ng next sem ano na? syempre work.. pero sure ba ako na hindi ako mabibiktima ng kabalbalan ng pilipinas at hindi mapasama sa pataas ng pataas na percent ng mga unemployed pinoys? ano na ang gagawin ko? i wanna be a writer of film and tv, i want to be a field reporter, a host, isang magaling na documentarista ala kara david, novelist, copywriter, advertising practitioner... sa sobrang dami kong gustong gawin baka sa huli, ako pa ang mahirapang pumili. paano ko susundin ang puso ko kung lahat naman gusto ko... dito ko masasabing sana dalawa, tatlo limampu ang puso ko. ngar. hehe.
natatakot na ako. lalo na pag alam kong malapit na ang araw ng pagtatapos. pagtatapos... tapos na nga ang lahat umpisa naman ng mga pagbuo ng pangarap... paano na? ano na? mabubuo nga ba ang mga pangarap? hay maraming uncertainties sa future. ang labo pa kasi dahil ako mismo nahihirapang mamili ng isang daang tatahakin. hay. ang hirap ng maraming gusto. nakakatakot pa kaysa sa alam mong wala kang gusto kasi pag wala kang gusto wala ka namang pagpipilian, eh kapag maraming choices lalong mahahati ang puso mo sa pamimili...
hay. pero may limang buwan pa naman ako para mag-isip. sa limang buwan na iyon hahanapin ko ang tunay na daan na tatahakin ko pagkatapos kong makamit ang aking inasam-asam na diploma. alam ko na kaya ko iyon. matapos ng limang buwan, masasagot ko na kung saang daan ako liliko para marating ang nais kong puntahan. matapos ang limang buwan alam ko na ang sagot. pagkatapos ng limang buwan nakapagdesisyon na ako...
...sana
dahil una ko.. pabotohin mo nmn mga friends mo!
ReplyDeleteplz vote UST SOCC at www.aosicextreme.com
salamat sobra! go uste!
wow! last sem break mo na! next year vacation leave na from job! yeah, another journey!
ReplyDeleteshare ko lang sayo K this quote from an unknown author:
ReplyDelete“It's weird...you know the end of something great is coming, but you want to hold on, just for one more second... just so it can hurt a little more.”
hmmm... =.(
on a different note, dati akala ko my real life will start once i enter college, pero ang totoo, ang totoong buhay pala ay nagsisimula pagkatapos ng buhay natin sa 4 na sulok ng ating paaralan. maraming oportunidad sa buhay kalansay, ang isang pagtatapos ay isa lamang simula ng magandang kinabukasan. =)
anu ba madali lang magcross ng road..keri na yan ateh!
ReplyDeleteang hirap..
ReplyDeletepero tutol ako na mas madali ang walang gusto kesa madaming gusto..
sa tingin ko magkasing hirap lng..
baligtad tyo ng dilemma, ung nga lng mas 'mahaba' pa panahon ko magisip kc 3rd yr. 'plng' ako..
napaka malas, even ironic, pero ung passion mo para sa iba't ibang craft ang nagtatahak sa pagkalito mo..
hey, thanks for visiting my blog. i remember my last sem, almost every night tambay sa dapitan. mga biglaang yayaan manood ng movie pag wala ang prof.
ReplyDeletepero syempre, masaya din naman ang life after college.
i assu8me na thomasian ka rin. hehe. miss ko na uste!
nakaboto na ate.
ReplyDeletekorek coldman pero i will miss college talaga. and yeah somehow looking forward na rin sa bagong chapter ng aking buhay.
hay ruff iba talaga ang feeling... sad pero wala naman akong choice kundi magmove on... aabangan ko ang aking bagong kinabukasan!;p
may mmda kasi ate aj!
tama ka kimpotent kung ano pa iyong mahal mo iyon ang nagpapahirap sa iyo. ngar. ;p
oo saisho thomasian din ako. hehe. oo naman sobrang mamimiss ko ang college!