layang kulong: sa loob at labas ng selda

minsan akala mo malaya ka na pero nakakulong ka pa pala sa mga nakaraang pilit mong tinatakasan at mga ala-alang tinatakbuhan. siguro minsan mas pipiliin mo na lang manatili sa isang selda kaysa harapin ang magaspang na reyalidad ng buhay. ito ang pelikula nina paolo villaluna at ellen ramos, isang kuwento ng pag-ibig at trahedya... selda.

ang selda ay tungkol sa...

nagkabuhol-buhol ang buhay nina rommel (ang hot na bida na ginampanan ni sid lucero), ang kaniyang asawang si sita (ara mina) at ang presong si esteban (hot daddy emilio garcia) nang mapiit si rommel sa kulungan dahil sa isang aksidente. pinagbayaran ni rommel ang kasalanang hindi naman sinasadya. hinabol lang naman niya ang batang nag-agaw ng bag ni sita ngunit sa kasamaang palad nabundol ang bata habang hinahabol niya ito at namatay. sa rizal provincial jail niya nakilala si esteban, ang mayor ng kanilang selda, kasama pa ang iba pang makukulay na karakter na sina warden (micheal de mesa), ang malibog na si boy(palakpakan to allan paule), mahilig sa batang lalaki na si mang jon(soliman cruz) at iba pa. pinilit niyang mamuhay sa magulong mundo ng kulungan sa kabila ng babuyan, patayan, kasinungalingan, pagmamalupit, pakikisama at pakikibagay. unti-unti siyang napalapit sa mabuting mayor na si esteban. si esteban ay matagal ng nakakulong doon at may isang anak na lalaki na namatay sa aksidente. sa magulong mundo ng kulungan nakatakpo ng kaibigan si rommel at sandigan.

lalaya na si rommel sa wakas at utang niya ang lahat kay esteban matapos siyang pagtakpan nito sa isang malagim na patayan. muli niyang nakapiling ang asawang si sita at lumagay sa tahimik at payak na pamumuhay bilang isang magsasaka(kung kagaya niya ang lahat ng magsasaka sana naging palay na lang ako.chos) sa probinsiya at nagkaroon pa ng anak na babae. lumipas ang taon ay nakalaya na rin si esteban kaya naman matapos siyang lumaya ay hinanap niya kung nasaan si rommel. nang marating nito ang kinaroroonan ni rommel magsisimula na ang tunay na kuwento ng pag-ibig, pagdiskubre sa sarili at mga kasinungalingan.

sita at rommel

dapat bang ikulong na lang sa selda ang pelikula o palayain? hmmm...

nagustuhan ko ang pelikula. ito kasi yung mga tipo kong storyline eh, masaklap, dark, tragic ngunit may puso. marami pang kapuri-puri sa pelikula, magsimula tayo sa core nito, ang istorya. talaga namang maganda ang kuwento ng selda. naitahi niya ang mga elemento ng kuwento ng mabuti at wastong naibagsak ang mga twists and turns nito. nadebelop ang mga tauhan at naipakilala ng maigi. makikisimpatiya ka talaga sa mga ito. hindi predictable ang mga pangyayari at talagang magugulat ka sa mga susunod na magaganap. panalo rin ang mga linya dahil may mga tumatatak gaya na lamang ng binigkas ni boy (allan paule) "lalaki ka, lalaki ako nagkatikiman tayo anong masama roon?" at ng kay mang jon,"akala mo sa labas ang tunay na buhay? dito sa loob ng kulungan ang tunay na buhay..." basta panalong panalo ang screenplay!

dapat ding palakpakan ang cinematography dahil talagang maganda ang look-and-feel ng pelikula, bawat eksena ay tila isang obra. dinagdagan pa ito ng galing ng mga nagsipaganap! mapabida man o mga supporting lang talagang nagpagalingan sa sining ng pagarte. ang pinakapaborito kong eksena ay yung mga patapos na mga pangyayari, doon mo talaga masisilayan ang galing nina emilio garcia, sid lucero at ara mina! sobrang galing at kapanipaniwala ang kanilang pinamalas na pagarte. sa guwapo ni sid lucero nagmukha talaga siyang magsasaka, alam mong magsasaka siya at maniniwala ka na nagtatanim talaga siya ng palay. bawat damdamin ay naipakita ng tatlo ng mabuti at bawat linya ay nasabi ng may buong emosyon. hindi na ako magugulat kung may manalo sa kanila sa mga darating na acting awards. syempre hindi rin naman pahuhuli ang mga supporting characters. sino ba ang kukuwestiyon sa galing nina micheal de mesa, allan paule, ping medina at soliman cruz hindi ba? subok na subok na sila sa mga aktingan. proud din ako dahil alumnus ng theater org namin ang isang umarte sa film na si kuya bombi plata. hehe gumanap siyang preso na kabarkada ni boy syempre magaling din si kuya bombi hindi siya nagpahuli sa mga batikang artista.

mapag-iisip ka talaga ng pelikulang ito. hindi basta basta dahil dapat mataas ang iq para masundan ang mga kaganapan. dinugo nga ang ilong ko eh haha. iba talaga ang takbo ng kuwento at nilalaman nito. nakakaaliw sa ganda. hehe

dahil walang perpektong bagay sa mundo ang naging problema lang siguro ng film sa akin ay masyado siyang mahaba na pwedeng mas maikli naman. yun lang. haha. pero sa lahat lahat, karapatdapat lumaya ang selda sa apat na sulok na piitan at dapat mapanood pa ng mas nakararaming tao!

ang mga may pakana ng lahat: ellen ramos at paulo villaluna

oh hindi ba? sila ang may pakana ng magandang pelikulang selda kaya dapat sila'y salubungin ng isang masigabong palakpakan! nagpamalas ng kagalingan sa pagdidirehe sina ellen ramos at paulo villaluna, dapat silang parangalan! hehe

photo credits:
poster
rommel at sita
directors