the L.U.H.A. project error

nagexpire na yata ang aking mga mata sinta.
nakikita kita,
malinaw na malinaw pa ang iyong mukha
sa aking alaala.
ngunit hindi na sila nadadaluyan,
ng mga patak ng tubig na namuo dahil sa tuwa
at sakit.
o mula sa panibugho
at galit.

pasakit yata ang kailangan kong baterya mahal ko,
para muling bumukal ang ilog ng aking corona,
o kaya'y ang iyong matamis na ngiti,
kuryenteng bubuhay
sa dagat ng tuwa ng aking iris na nanamlay.
dati-rati kasi, ikaw lang ang nagbibigay kulay sa aking retina,
kaya halos bumaha ang batis ng ligaya..
na ngayon ay tila tagtuyot na.
sige na, ipadama mo na baby,
para di na ako magduda
kung nakalimutan ko na ba kung pano ang humikbi.
hayaan mong maramdaman kong muli ang mainit na agos sa aking pisngi.

pero ano ito darling? kahit ilang beses mo akong saktan.
at lokohin.
at bugbugin.
at paligayahin.
mahalin mo man ako o hindi na ibigin,
hindi pa rin nanlalabo ang aking paningin.
dahil sa mga butil ng likidong naiinip nang humalik sa hangin?

hay, oo nga. baka tuyo na ang balon sa aking mga mata.
maging sa vicks sila ay nahiya.
kahit ano pang hakbang mo palayo sa akin
o bantang pagiwang muli,
hindi na sila gumagana.
baka naman kasi nakaprogram na sila
na kahit kailan hinding-hindi na sila iiyak pa.
kaya sana muli mong ipaalala,
kung paano nga ba ang lumuha.

*isang tula para sa katuwaang pakontes na ito. :)