"lumalaki ka kasing paurong!"
kapag nagagalit ang nanay ko, yan lagi ang litanya nya noon. lumalaking paurong. jusko ilang beses sinermon ni inay sa akin yan. haha howell lumalaki nga yata akong paurong. heto na naman ako sa isyu ko sa pag-ibig. sabi ko nga sa post ko na high school repeater, tila nasa teeny bopper stage pa rin ang love life ko. at well umaarte ring pangbagets ngayon. haha ang dali ko nang kiligin. ang dali ko nang matouch about love. nafrufrustrate na ako. haha shet bakit hindi ko yan naramdaman noong dalaginding pa ako. i mean don't get me wrong... may crush crush levels naman ako nun at dumaan din ako sa first lab kemerut na yan... pero ewan parang mas may urge lang ngayon. parang nasa mid life crisis ang heart ko. haha
hay naku ito na lang ang isyu ng blog ko lately. how about problemahin ko muna rito ang mga isyu ng kahirapan at pulitika sa pilipinas no?
hindi e. nagsusumigaw ang punyetang love life problems e. haha i feel so desperate.
so dapat makaisip ako ng topic na iba...
uhmmm... uhmmm... ano... well....
wala akong maisip. kinilig pa kasi ako sa post ni mac! siyete. haha
sabi nga ng isa sa mga closest friends ko sa barkada, maghanap na rin daw ako para sabay ang development ng love life namin this year. shet bet na bet ko na. haha kaso sabi ko nga ayaw kong makahanap for the sake lang na makahanap. haaay mas umiigting pa dahil malapit na ang balentayms. shet naman o. hayst.
kailangan ko ng distraction para hindi ko maisip ang love love na yan! pwe. chos. naging kontrabida levels na. ahaha.
or kailangan pa?
baka nandito naman sa blogging world ang sasagot sa love woes ko.
CHOS! HAHAHAHA DESPERADA LEVELS?
nagbabakasakali lang...
paging paging blogger...
are you the one?
nyahaha...
please?
kahit sandali lang o...
paexperience lang.
CHAROT. HAHAHA
*jokes are half meant*
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
post apocalyptic manila
maganda ang tama ng araw sa mga nagtatayugang gusali. mga gusaling walang masyadong laman. gaya ng malawak na EDSA, na wala ni anino ng mga...
-
gusto mo ng surreal feeling? 1999. twenty years ago. imagine how different the world was. no iphones. and the whole world...
-
let me start this post with a cliched "one rainy september night", i decided to battle the rain and land on a wet road. i descende...
-
i'm always fascinated with the unknown. bata pa lang ako imbis na matakot sa dilim, mas sinusuong ko ito. hindi ako takot lapitan ang pu...
aray ko sorry naman bigla ka tuloy namublema sa lovelife!
ReplyDeletenako wag mo muna isipin masyado yan. darating din yan...
konting landi dito and there siguro. chos!
wala kang kasalanan inay. ahaha yeah someday. hehe alam mo na umaarte lang. hahaha
ReplyDeleteYour site and the content on your site is very nice!
ReplyDeleteThank you very much.
Hope to see you, for now goodbye.